آخرین سوار

چنان عشق تو اثر داشت تویه زندگیم که من هرگز نتونستم با کسی خو بگیرم مثه قایقی شکسته بدونه پارو نتونستم توی هیچ بندری پهلو بگیرم دله من رو آب دریا مثه برگی می مونه موجه دریا اونو آخر سوی ساحل می رونه تا میام دلمو بدم نرفته برمیگرده بی تو تنها مونده با بی کسی سر کرده ازت خواستم نری رفتی زیر قولت زدی رفتی غم دوریت مگه کم بود که تو با دیگری رفتی از همه عزیزترینی واسه من تویه ذهنم همدمه هر شبه من هر چیم دوریه تو طول بکشه تو یه جای دیگه داری پیشه من دانلود آهنگ حسن شماعی زاده عشق گمشده ازت خواستم نری رفتی تو قول دادی ولی رفتی غم دوریت مگه کم بود چرا با دیگری رفتی گمشده ی من بیا عاشقتم من بیا یه شب بازم سرزده به دیدنه من بیا یه شب که من تو خوابم بیخبر از در بیا وقتی رسیدی به در در نزده تو بیا با یک سبد محبت با یک بغل رفاقت با کوله باری از عشق به دیدنه من بیا اگه گم کردی راهو نداری تو نشونی بشین به پشت زینه اون اسب مهربونی خودش تو رو میاره در خونم میذاره خودش تو رو میاره در خونم میذاره ازت خواستم نری رفتی زیر قولت زدی رفتی غم دوریت مگه کم بود که تو با دیگری رفتی

من از شهر غریب بی نشونی اومدم برای هم صدایی هم زبونی اومدم من از دشتهای دور و جاده های پرغبار سراپای وجودم اشتیاق و انتظار پر از گرد و غبار میام از راه دور من از قصه پرم تویی سنگ صبور چه خوبه پاک کنی غبارو از تنم که خستم از سفر به فکر موندنم غریب آشنام دوست دارم میام همیشه با منی تموم لحظه هام پناه دستته دو تا دستام چه خوبه سقفمون یکی باشه با هم بمونم منتظر تا برگردی خونه م تو زندونم با تو من آزادم گداره بالای کوه پناه جون قوچه تفنگ تو می غره که زندگی چه پوچه دلتنگم دلتنگم دلتنگ از این بیداد دلتنگم دلتنگم دلتنگ از این صیاد من همونم که یه روز می خواستم دریا بشم می خواستم بزرگترین دریای دنیا بشم آرزو داشتم برم تا به دریا برسم شبو آتیش بزنم تا به فردا برسم چشم من بیا منو یاری بکن گونه هام خشکیده شد کاری بکن غیر گریه مگه کاری میشه کرد کاری از ما نمیاد زاری بکن اونکه رفته دیگه هیچوقت نمیاد تا قیامت دل من گریه میخواد خدا گریه ی مسافرو ندید دل نبست به هیچ کس و دل نبرید آدمو برای دوری از دیار جاده رو برای غربت آفرید جاده اسم منو فریاد می زنه میگه امروز روز دل بریدنه کوله باری که پر از خاطره هاست روی شونه های لرزون منه توی این غروب غربت قد دلتنگی ابرا واسه سرسبزی جنگل واسه اون دشتای زیبا واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم کنج دیوار هشتیمون پرستو لونه کرده باد زده و کاکل سبزه ها رو شونه کرده نرگسیها واشدن و تو لیوانن رو طاقچه رو پرپر برگای یاس عروسی کرده باغچه مهمونیشون مطرب و تار نداره بزن و بکوب ببر و بیار نداره سادگیشون حسمو وا میداره بچگیامو یاد من بیاره دستای تو جای امنه زیر بارون مثل طاقی اعتماد بازوانت از یه دنیا مونده باقی تو به شکل خلوت من پر جذبه پر رازی تو دو نقطه از یه خطی از ستاره به اقاقی ای که به من صدای خوندن دادی ای که به من جرأت موندن دادی تو با نفس های خوش مسیحا به من امید زنده بودن دادی تو آخرین اسمی که به یاد تو می مونم تو قدرت صدامی اگه هنوز می خونم بعد از تو می دونم آوازی نمی خونم ای که بی تو خودمو تک و تنها می‌بینم هرجا که پا می‌ذارم تو رو اونجا می‌بینم یادمه چشم‌های تو پر درد و غصه بود قصه غربت ما قد صد تا قصه بود یاد تو هرجا که هستم با منه داره عمر منو آتیش می‌زنه یک حمومی من بسازم چل ستون چل پنجره جانم چل ستون چل پنجره کج کلاه خان توش بشینن با یراق و سلسله جانم با یراق و سلسله دل میگه برو برو نه پس بیا بیا بیا برو برو که خوب شناختمت خوب شد که دل نباختمت شعر من رنگ چشاته رنگ پاک بی ریایی بهترین رنگی که دیدم رنگ زرد کهربایی من و گنجشکای خونه دیدنت عادتمونه به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه کاشکی این دیوار خراب شه من و تو با هم بمیریم توی یک دنیای دیگه دستای همو بگیریم شاید اونجا توی دل ها درد بیزاری نباشه میون پنجره هاشون دیگه دیواری نباشه

اگه آخرین مسافر اگه آخرین سوارم اگه آخرین سوار جاده های انتظارم **اگه در حال فرارم اگه باخته در قمارم** اگه موجی بی قرارم اگه ساحلی ندارم هنوزم من آخرین تیر توی ترکش بهارم منتظر باید بمونم زنده ام از انتظارم انتظارم فقط اینه که به جای قهر و کینه من صدای عشق باشم از مدینه تا مدینه آخرین صدای عاشق شرح ماجرای عاشق منم و صدای خستم نی بینوای عاشق جاده ام تا ابدیت به تنم غبار غربت کوله بار من روایت از نیستان شکایت اگه دل سنگ زمین بود حرف من کی دلنشین بود عشق به من گفت که بخونم که صدای آخرین بود عشق به من گفت که بخونم منتظر باید بمونم حرفشو به گوش دنیا به همه جا برسونم اگه آخرین مسافر اگه آخرین سوارم اگه آخرین سوار جاده های انتظارم *اگه با جرم صداقت به صلیب روزگارم* هنوزم من آخرین تیر توی ترکش بهارم میدونم صدام غمینه حنجره ام زخمی ترینه اما از دولت عشقه که صدام به دل میشینه انتظارم فقط اینه که به جای قهر و کینه من صدای عشق باشم از مدینه تا مدینه

گناه ما چه بوده خطای ما چه بوده از خانه رانده شدیم غریبه خوانده شدیم به جرم گفتن از عشق به جرم خواندن از عشق به جرم دانه دادن به مرغ آواز عشق به جرم شاد کردن صدها ترانه ساختن به مردم عشق باختن از خانه رانده شدیم غریبه خوانده شدیم خیابان حصارک در بالای شمیران غارت شد خانه من به دست هم زبانان دخترکم دیده بود از آن بالای ایوان عروسک بی سرش در وسط خیابان گناه ما چه بوده خطای ما چه بوده از خانه رانده شدیم غریبه خوانده شدیم خانه ام برای ساختن تو چه خون دلها خوردم ای زمین برای داشتن تو چه ستمها دیدم با چه عشقی صبورانه تو ساخته شدی با چه زحمت یواش یواش پرداخته شدی واسه پنجره هات شیشه رنگی خریدم تا بیای تموم بشی هر شب و هر روز دویدم با هزار آرزو یه روز تو رو رنگ می زدم مثل بچه ها در خونه خود زنگ می زدم دیگه من به آرزوی خود رسیده بودم اولین شب چشامو رو هم گذاشته بودم ناگهان صدای الله اکبر آمد ظاهرا صدای آن مالک اشتر آمد هرچه بود ماندن ما سر آمد ساکن جدید بازو از در آمد ای خدا زمان برای تو معنا نداره عمر ما تموم میشه زمان دیگه جا نداره می دونم عدالتت یه روزی اجرا میشه بعد مردنم دیگه هیچ دری روم وا نمیشه ای خدا دیگه داره دیر میشه آوازه خون این شهر یواش یواش پیر میشه وقتشه یکی بیاد منو به خونم ببره عکسای قدیمیمو به روی طاقچه بذاره گلدونا رو آب بده گلا رو پرپر نکنه وقتی که ساز می زنم پنجره رو وا بکنه وقتشه یکی بیاد منو به خونم ببره وقتشه یکی بیاد منو به خونم ببره وقتشه یکی بیاد وقتشه یکی بیاد منو به خونم ببره وقتشه یکی بیاد منو به خونم ببره وقتشه یکی بیاد منو به خونم ببره وقتشه یکی بیاد وقتشه یکی بیاد منو به خونم ببره

اولین روزی که دیدمت رو یادت مونده چشامون چه برقی زد هنوز به یادم مونده وقتی دستاتو گرفتم توی دستای خود گونه هات سرخ شدن خوب به یادم مونده بعد رفتن تو هیچ وقت دیگه عاشق نشدم هنوزم منتظرم چشام به راهت مونده اگه یک روزی بیام دوباره من به دیدنت نمیدونم اصلا منو یادت مونده نکنه یادت نیاد من به یادت میارم یه سبد لاله عشق زیر پاهات میذارم از همون گلایی که من به دستت میدادم یه دونه لاله سرخ روی سینت میزدم تو هنوز عشق منی تو بازم مال منی تا که دنیا دنیاست میون قلب منی دل من گواه میده آخرش مال منی توی گلخونه عشق گل گلدون منی دل من گواه میده آخرش مال منی اولین روزی که دیدمت رو یادت مونده چشامون چه برقی زد هنوز به یادم مونده وقتی دستاتو گرفتم توی دستای خود گونه هات سرخ شدن خوب به یادم مونده مثل فرهاد برات تیشه زدم به قلب کوه مثل مجنون بودم آیا به یادت مونده اگه یک روزی بیام دوباره من به دیدنت نمیدونم اصلا منو یادت مونده نکنه یادت نیاد من به یادت میارم یه سبد لاله عشق زیر پاهات میذارم از همون گلایی که من به دستت میدادم یه دونه لاله سرخ روی سینت میزدم تو هنوز عشق منی تو بازم مال منی تا که دنیا دنیاست میون قلب منی دل من گواه میده آخرش مال منی توی گلخونه عشق گل گلدون منی دل من گواه میده آخرش مال منی