آهای مردم دنیا

آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا گله دارم گله دارم من از عالم و آدم گله دارم آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا گله دارم گله دارم من از دست خدا هم گله دارم گله دارم شما که حرمت عشق رو شکستین کمر به کشتن عاطفه بستین شما که روی دل قیمت گذاشتین که حرمت عشق رو نگه نداشتین آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا گله دارم گله دارم من از دست خدا هم گله دارم گله دارم فریاد من شکایت یه روح بی قراره روحی که خسته از همه زخمی روزگاره گلایه من از شما حکایت خودم نیست برای من که از شما سوختن و گم شدن نیست اگه عشقی نباشه آدمی نیست اگه آدم نباشه زندگی نیست نپرس از من چه آمد بر سر عشق جواب من به جز شرمندگی نیست آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا گله دارم گله دارم من از عالم و آدم گله دارم آهای مردم دنیا آهای مردم دنیا گله دارم گله دارم من از دست خدا هم گله دارم گله دارم

به تو میگم که نشو دیوونه ای دل به تو میگم که نگیر بهونه ای دل من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم به تو میگم عاشقی ثمر نداره واسه تو جز غم و دردسر نداره من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم عقلمو زیر پا گذاشتی رفتی تو منو مبتلا گذاشتی رفتی به غم زمونه ای دل منو جا گذاشتی رفتی به خدا منو رسوا کردی ای دل همه جا مشتمو وا کردی ای دل فتنه برپا کردی ای دل منو رسوا کردی ای دل میدونم تو دیگه عاقل نمیشی تو دیگه برای من دل نمیشی میدونم تو دیگه عاقل نمیشی تو دیگه برای من دل نمیشی من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم به تو میگم که نشو دیوونه ای دل به تو میگم که نگیر بهونه ای دل من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم به تو میگم عاشقی ثمر نداره واسه تو جز غم و دردسر نداره من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم من دیگه بچه نمیشم آه دیگه بازیچه نمیشم

رو می کنم به آینه رو به خودم داد می زنم ببین چقدر حقیر شده اوج بلند بودنم رو می کنم به آینه من جای آینه می شکنم رو به خودم داد می زنم این آینه ست یا که منم من و ما کم شده ایم خسته از هم شده ایم بنده خاک خاکِ ناپاک خالی از معنای آدم شده ایم دنیا همون بوده و هست حقارت از ما و منه وگرنه پیشِ کائنات زمین مثل یه ارزنه زمین بزرگ و باز نیست دنیای رمز و راز نیست به هر طرف رو می کنم راهِ رهایی باز نیست من و ما کم شده ایم خسته از هم شده ایم بنده ی خاک خاکِ نا پاک خالی از معنای آدم شده ایم دنیا کوچک تر از اونه که ما تصور می کنیم فقط با یک عکس بزرگ چشمامونو پُر می کنیم به روز ما چی اومده من و تو خیلی کم شدیم پاییز چقدر سنگینی داشت که مثل ساقه خم شدیم من و ما کم شده ایم خسته از هم شده ایم بنده خاک خاکِ ناپاک خالی از معنای آدم شده ایم رو می کنم به آینه رو به خودم داد می زنم ببین چقدر حقیر شده اوج بلند بودنم رو می کنم به آینه من جای آینه می شکنم رو به خودم داد می زنم این آینه ست یا که منم رو می کنم به آینه

به خیالم که تو دنیا واسه تو عزیزترینم آسمونها زیر پامه اگه با تو رو زمینم به خیالم که تو با من یه همیشه آشنایی به خیالم که تو با من دیگه از همه جدایی من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی این دیگه یه التماسه من میخوام بیای بمونی من و تو چه بی کسیم وقتی تکیمون به باده بد و خوب زندگی منو دست گریه داده ای عزیز هم قبیله , با تو از یه سرزمینم تا به فردای دوباره , با تو هم قسم ترینم من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی این دیگه یه التماسه من میخوام بیای بمونی بد و خوبمون یکی , دست تو تو دست من بود خواهش هر نفسم با تو همصدا شدن بود با تو همقصه ی دردم , همصداتر از همیشه دو تا همخون قدیمی , از یه خاکیم و یه ریشه من هنوزم نگرانم که تو حرفامو ندونی این دیگه یه التماسه من میخوام بیای بمونی

خدایم آه ای خدایم آه ای خدایم صدایت میزنم بشنو صدایم شکنجه گاه این دنیاست جایم به جرم زندگی این شد سزایم آه ای خدایم بشنو صدایم مرا بگذار با این ماجرایم نمی پرسم چرا این شد سزایم آه ای خدایم بشنو صدایم گلویم مانده از فریاد و فریاد ندارد کز غم مرگ صدا را به بغض در نفس پیچیده سوگند به گل های به خون غلتیده سوگند به مادر سوگوار جاودانه که داغ نوجوانان دیده سوگند خدایا حادثه در انتظار است به هر سو باد وحشی درگذار است به فکر قتل عام لاله ها باش که خواب گل به گل کابوس خار است خدایم ای پناه لحظه هایم صدایت میزنم با گریه هایم صدایت میزنم بشنو صدایم الهی در شب فقرم بسوزان ولی محتاج نامردان مگردان عطا کن دست بخشش همتم را خجل از روی محتاجان مگردان الهی کیفرم را میپذیرم که از تو ذات خود را پس بگیرم کمک کن تا که با ناحق نسازم برای عشق و آزادی بمیرم خدایم ای پناه لحظه هایم صدایت میزنم با گریه هایم صدایت میزنم بشنو صدایم

دل من دیگه خطا نکن با غریبه ها وفا نکن زندگی رو باختی دل من مردم و شناختی دل من زندگی رو باختی دل من مردم و شناختی دل من تا به کی سراپا حقیقتی تا به کی خراب محبتی همنشین این و اون میشی خسته وپریشون میشی دشت بخت توکویرمیشه مرغ آرزوت اسیرمیشه رو به روت سراب پشت سر خراب ساکت وصبوری دل من مثل بوف کوری دل من زندگی باختی دل من مردم و شناختی دل من دل من دیگه خطا نکن با غریبه ها وفا نکن زندگی رو باختی دل من مردم و شناختی دل من توی خون نشستی دل من بی صدا شکستی زندگی رو باختی دل من مردم و شناختی دل من ساکت و صبوری دل من مثل بوف کوری دل من

توی این دنیای بی حاصل بودن با همه شکستگی های دل من با همه تلخی قصه تو و من من که حیفم میاد از گلایه کردن ارزش گلایه من بیش از اینهاست نه برای اون کسی که اهل سوداست کسی که لحظه به لحظه رنگ دنیاست من ساده به خیالم از خود ماست سهم من از تو چه بوده غیر آزار تویی که دنیا برات شده یه بازار من تورو به چشم یاری دیده بودم تو منو اما به چشم یه خریدار ارزش گلایه من بیش از اینهاست نه برای اون کسی که اهل سوداست تورو باید می شناختم که هزارتا چهره داشتی روی احساس دل من داشتی قیمت می ذاشتی تو نتونستی بفهمی که وفا خریدنی نیست چینی شکسته دل دیگه پیوند شدنی نیست سهم من از تو چه بوده غیر آزار تویی که دنیا برات شده یه بازار من تورو به چشم یاری دیده بودم تو منو اما به چشم یه خریدار توی این دنیای بی حاصل بودن با همه شکستگی های دل من با همه تلخی قصه تو و من من که حیفم میاد از گلایه کردن

یاور از ره رسیده با من از ایران بگو از فلات غوطه ور در خون بسیاران بگو باد شبگرد سخن چین پشت گوش پرده هاست تا جهان آگه شود بی پرده از یاران بگو با من از ایران بگو شب سیاهی می زند بر خانه های سوگوار از چراغ روشن اشک سیه پوشان بگو پرسهء یاس است در آباد این پتیاره گان از زمین از زندگی از عشق از ایمان بگو سوختم آتش گرفتم از رفیق و نارفیق از غریب و آشنا یاران هم پیمان بگو ضجهء نام آوران زخمی به خاموشی نزد از خروش نعره انبوه گمنامان بگو قصه های قهرمانان قهر ویرانگر نداشت از غم وخشم جهانساز تهی دستان بگو با زمستانی که می تازد به قتل عام باغ از گل خشمی که می روید در این گلدان بگو یاور از ره رسیده با من از ایران بگو از فلات غوطه ور در خون بسیاران بگو باد شبگرد سخن چین پشت گوش پرده هاست تا جهان آگه شود بی پرده از یاران بگو با من از ایران بگو