انتظار

تو رو هرگز ندیدن میدونی که سخته عزیزم دست من نیست به خدا بی اختیار اشک میریزم یه بهار و دو بهار و تا حالا گذشته ده بهار دنیا داد میزنه دیگه بسه انتظار، دیگه بسه انتظار شاید که امشب به طلوع صبح فردا نرسه شاید این تشنه خسته پا به دریا نرسه نمی دونم واسمون چه خوابی دیده روزگار تو رو قسم به اون خدا نزار بگذره بهار،‌نزار بگذره بهار عزیزم یه حدی داره لحظه های انتظار تو رو قسم به اون خدا نزار بگذره بهار، نزار بگذره بهار شاید که امشب به طلوع صبح فردا نرسه شاید این تشنه خسته پا به دریا نرسه تو رو هرگز ندیدن میدونی که سخته عزیزم دست من نیست به خدا بی اختیار اشک میریزم یه بهار و دو بهار و تا حالا گذشته ده بهار دنیا داد میزنه دیگه بسه انتظار، دیگه بسه انتظار شاید که امشب به طلوع صبح فردا نرسه شاید این تشنه خسته پا به دریا نرسه

تو برگشتی دوباره عجب خوبکاری کردی منو دادی خجالت بازم چوبکاری کردی آخ بازم چوبکاری کردی پشیمون بودم از کاری که کردم می خواستم که بیام دورت بگردم دلم دیوونه بود بهش می گفتم همون جوری که رفتم بر میگردم تو برگشتی دوباره عجب خوبکاری کردی منو دادی خجالت بازم چوبکاری کردی آخ بازم چوبکاری کردی چه خوب شد که عزیزم نزاشتی عشقمون سردی بگیره نزاشتی شعله عشق توی فلب دوتاییمون بمیره هزار دفعه می مردم که بشنوم صداتو که بشنوم دوباره صدای خنده هاتو می ترسیدم گل عشق برات پژمرده باشه دیگه عشق گذشته تو قلبت مرده باشه تو برگشتی دوباره عجب خوبکاری کردی منو دادی خجالت بازم چوبکاری کردی آخ بازم چوبکاری کردی می خوام دیوونه باشم تا جون دارم برات مثل همیشه نگو آروم بمونم می دونی که نمی تونم نمی شه هزار دفعه می مردم که بشنوم صداتو که بشنوم دوباره صدای خنده هاتو می ترسیدم گل عشق برات پژمرده باشه دیگه عشق گذشته تو قلبت مرده باشه تو برگشتی دوباره عجب خوبکاری کردی منو دادی خجالت بازم چوبکاری کردی آخ بازم چوبکاری کردی

دلم در انتظارت توو سینه بیقراره می خوام دوستت دارم رو بهت بگم دوباره هوا هوای عشقه آخ خدا خدای عشقه می لرزه دل تو سینه ام صداش صدای عشقه میلرزه دل توو سینم صداش صدایه عشقه بیا که من جدا زه تو نمیرم دیوونتم عاشقتم اسیرم بیا که بی تو زندگی حرامه میخوام بگم هنوز برات میمیرم توئی همه نیازم بیا که جون ببازم بستری از گل یاس برایه تو بسازم منو ببر از اینجا به شهره آرزوها من ببر عزیزم هرجا میخوای توو دنیا دلم در انتظارت تو سینه بی قراره می خوام دوست دارم رو بهت بگم دو باره هوا هوایه عشقه آخ خدا خدای عشقه میلرزه دل تو سینم صداش صدای عشقه می لرزه دل تو سینم صداش صدای عشق صدای قلب من چه عاشقانه بهت میگه که عاشقت همونه یادت میاد وقتیکه رفتی گفتم عشق که پاک تا ابد میمونه تویی همه نیازم بیا که جون ببازم بستری از گله یاس برای تو بسازم من و ببر از اینجا به شهر ارزو ها منو ببر عزیزم هر جا می خوای تو دنیا دلم در انتظارت توو سینه بی قراره می خوام دوست دارم رو بهت بگم دوباره هوا هوایه عشقه آخ خدا خدایه عشقه می لرزه دل تو سینم صداش صدای عشقه میلرزه دل تو سینم صداش صدای عشقه صدای قلب من چه عاشقانه بهت میگه که عاشقت همونه یادت میاد وقتیکه رفتی گفتم عشقی که پاک تا ابد می مونه تویی همه نیازم بیا که جون ببازم بستری از گل یاس برایه تو بسازم من و ببر از این جا به شهره ارزوها منو ببر عزیزم هر جا می خوای توو دنیا دلم در انتظارت توو سینه بی قراره می خوام دوست دارم رو بهت بگم دو باره هوا هوایه عشقه آخ خدا خدایه عشقه می لرزه دل تو سینم صداش صدای عشقه میلرزه دل تو سینم صداش صدای عشقه دلم در انتظارت توو سینه بی قراره می خوام دوست دارم رو بهت بگم دو باره هوا هوایه عشقه آخ خدا خدایه عشقه می لرزه دل تو سینم صداش صدای عشقه میلرزه دل تو سینه ام صداش صدای عشقه

سبزه و جنگل دریا و ساحل كی میره از یاد كی میره از دل وای كه چقدر خاطره ها قشنگه دلم واسه اون زمونا چه تنگه گذشته های دور من واسه من یه خواب وخیاله خیاله قشنگترین خاطره ها همه از شماله شماله شماله خاطرات شمال محال یادم بره آ ن همه شور وحال محال یادم بره جاده های شمال محال یادم بره آن همه شور و حال محال یادم بره آنجائیكه عشق و صفا از آسمان می باره مونس تنهائی قلب عاشقون شماله شماله شماله تنگ غروب با یار خود كنار ساحل بودن یك عالمی داره كه وصفش بخدا محال محال محاله خاطرات شمال محال یادم بره آن همه شور و حال محال یادم بره جاده های شمال محال یادم بره آن همه شور و حال محال یادم بره لحظه آشنائی با تو كنار دریا وای كه چقدر قشنگ بود در آن غروب زیبا دریا به سوی ساحل موج و روونه میكرد نسیم وموج دریا موهامو شونه می كرد خاطرات شمال محال یادم بره آنهمه شور وحال محال یادم بره جاده های شمال محال یادم بره آن همه شور و حال محال یادم بره اما حالا تو آنجا من هم این ور دنیا ببین قسمت ما رو ببین كار خدا رو كاشكی می شد دوباره با هم شمال می رفتیم بیاد آن قدیما دل و می زدیم به دریا آخ دل و می زدیم به دریا

آنقدر درد درون را در دل خود ریختم تا که خود با درد هستی سوز خود آمیختم تا جدا ماند منه در من ز هر بیگانه ای از تو هم ای عشق بی فرجام من بگریختم برگ زردی بودم و در تند باد حادثات بر تن هر شاخه ی بی ریشه ای آویختم با دل روشن در این ظلمت سرا افتاده ام نور مهتابم که در ویرانه ها افتاده ام سایه پرورده بهشتم هرچه گشتم صید خاک تیر بختی بی کجا بودم کجا افتاده ام تا کجا راحت پذیرم یا کجا یا قهقرا برگ خشکم در کف باد صبا افتاده ام بر من ای صاحب دلا رحمی که از غمهای عشق جدا افتاده ام از دل جدا افتاده ام وای وای

بزار عاشقت باشم تا با بهار آشتی کنم با روزگار آشتی کنم واسم از عشق بگو واسم از عشق بگو تا گلدون و غرقه گل یاس کنم عاشقه عشق بشم خدارو احساس کنم خدا رو احساس کنم واسم از عشق بگو واسم از عشق بگو تا وقتی بارون می باره دستا رو شستن گل واسم تماشایی باشه یه غروب و یک طلوع غرقه زیبایی باشه واسم تماشایی باشه بودنت برای من پایان تنهایی باشه بودنت برای من پایانه تنهایی باشه واسم از عشق بگو واسم از عشق بگو تا گلدونو غرقه گل یاس کنم عاشقه عشق بشم خدا رو احساس کنم خدارو احساس کنم به حریم باورم نزدیکی بذار باورت کنم بزار باورت کنم چلچراغه خونه ی تاریکی بزار باورت کنم بذار باورت کنم وای اماان هیی خدااا ای داد آاای عزیزه من ای دوست واسم از عشق بگو واسم از عشق بگو تا گلدونو غرق گل یاس کنم عاشقه عشق بشم خدا رو احساس کنم خدارو احساس کنم بزار عاشقت باشم بزار عاشقت باشم تا با بهار آشتی کنم با روزگار آشتی کنم واسم از عشق بگو واسم از عشق بگو تا گلدونو غرق گل یاس کنم عاشق عشق بشم خدا رو احساس کنم خدارو احساس کنم