بیگانه

خسته ام از جون من این شب تاریک چی می خواد از دو روز عمر آدم این راه باریک چی می خواد وقتی آدم با خودش اینهمه بیگانه میشه دیگه از من آشنای دور و نزدیک چی می خواد آسمون تا یادمه قصه غم ها رو میگه بی سرانجامی و بدعهدی دنیا رو میگه آتیش عشق و محبت چرا خاموش نمیشه چرا این دردا و این غم ها فراموش نمیشه رنگ شادی چی بگم رفته دیگه از یاد من آخه شادی با دل خسته هم آغوش نمیشه آسمون تا یادمه قصه غم ها رو میگه بی سرانجامی و بدعهدی دنیا رو میگه خالیه از همه عشقی پر درده دل من مثل اون برگای پژمرده و زرده دل من آخه یک عمر درازه که تو دنیای بزرگ غیر غمها با کسی آشتی نکرده دل من آسمون تا یادمه قصه غم ها رو میگه بی سرانجامی و بدعهدی دنیا رو میگه آسمون تا یادمه قصه غم ها رو میگه بی سرانجامی و بدعهدی دنیا رو میگه

خدای من تو را قسم، به حرمت شکوه و غم مگیرش از من خدای من تو را قسم، به حرمت شکوه و غم مگیرش از من نیاور آن زمان که او، به عشق تازه رو کند نیاور ای خدا که او، به خون من وضو کند مگیرش از من کنون که بسته عمر من به گرمی وجود او مگیرش از من تب وفا شرر زند ز تار من به پود او مگیرش از من مرا از او جدا مکن، به بحر غم رها مکن دل پر از محبتش به رنج من رضا مکن در این قفس خدایا تو کرده ای اسیرم رها مکن ز بندم، که دور از او بمیرم مگیرش از من خدای من تو را قسم، به حرمت شکوه و غم مگیرش از من خدای من تو را قسم، به حرمت شکوه و غم مگیرش از من نیاور آن زمان که او، به عشق تازه رو کند نیاور ای خدا که او، به خون من وضو کند مگیرش از من کنون که بسته عمر من به گرمی وجود او مگیرش از من تب وفا شرر زند ز تار من به پود او مگیرش از من مرا از او جدا مکن به بحر غم رها مکن دل پر از محبتش به رنج من رضا مکن در این قفس خدایا تو کرده ای اسیرم رها مکن ز بندم که دور از او بمیرم مگیرش از من

تا کی زیر یک سقف روز ها بشه تکرار تا کی با صبوری پا بند و گرفتار من خسته تر از تو تو خسته تر از من من مضطرب و تو آشفته تر از من کمکمی کن ای خدا تا بعد از این عشقمون رنگ ترحم نگیره توی دست بی امان خستگی عشقمون زنده بمونه نمیره هدیه کن به چشم هام یه نگاه تازه یه شروع دیگه رسم و راه تازه قبله گاه من شو واسه نیازم من میخوام دوباره به تو دل ببازم هدیه کن به چشم هام یه نگاه تازه یه شروع دیگه رسم و راه تازه قبله گاه من باش واسه نیازم من میخوام دوباره به تو دل ببازم کمکی کن ای خدا تا بعد از این عشق مون رنگ ترحم نگیره توی دست بی امان عشق مون زنده بمونه نمیره تا کی زیر یک سقف روز ها بشه تکرار تا کی با صبوری پا بند و گرفتار من خسته تر از تو تو خسته تر از من من مضطرب و تو آشفته تر از من کمکی کن ای خدا تا بعد از این عشق مون رنگ ترحم نگیره توی دست بی امان خستگی عشق مون زنده بمونه نمیره هدیه کن به چشم هام یه نگاه تازه یه شروع دیگه رسم و راه تازه قبله گاه من شو واسه نیازم من میخوام دوباره به تو دل ببازم هدیه کن به چشم هام یه نگاه تازه یه شروع دیگه رسم و راه تازه قبله گاه من باش واسه نیازم من می خوام دوباره به تو دل ببازم کمکمی کن ای خدا تا بعد از این عشق مون رنگ ترحم نگیره توی دست بی امان خستگی عشق مون زنده بمونه نمیره کمکمی کن ای خدا تا بعد از این عشق مون رنگ ترحم نگیره توی دست بی امان خستگی عشق مون زنده بمونه نمیره کمکمی کن ای خدا تا بعد از این عشق مون رنگ ترحم نگیره توی دست بی امان خستگی عشق مون زنده بمونه نمیره

تا با تو خندیدم اسبت رو زین کردی با این من ساده تو بدترین کردی گفتی که عاشق شو بگزار بتازم من هر جور دلم میخواد اون رو بسازم من یک لبخند یک لبخند بود (اون)اشتباه من تنها گناه من یک لبخند یک لبخند بود (اون)اشتباه من تنها گناه من تا با تو خندیدم کج شد کلاه تو شد غرق خودخواهی طرز نگاه تو گفتی که عاشق شو(شد)بگزار بتازونم در عین خود خواهی اون رو بسوزونم تا با تو خندیدم خود را خدا دیدی از نسل خاکی ها خود را جدا دیدی یک لبخند یک لبخند بود (اون)اشتباه من تنها گناه من یک لبخند یک لبخند بود (اون)اشتباه من تنها گناه من تا با تو خندیدم اسبت رو زین کردی با این من ساده تو بدترین کردی گفتی که عاشق شو(شد) بگزار بتازم من هر جور دلم میخواد اون رو بسازم من یک لبخند یک لبخند بود (اون)اشتباه من تنها گناه من یک لبخند یک لبخند بود (اون)اشتباه من تنها گناه من تا با تو خندیدم کج شد کلاه تو شد غرق خودخواهی طرز نگاه تو گفتی که عاشق شو(شد) بگزار بتازونم در عین خود خواهی اون رو بسوزونم تا با تو خندیدم خود را خدا دیدی از نسل خاکی ها خود را جدا دیدی یک لبخند یک لبخند بود (اون)اشتباه من تنها گناه من یک لبخند یک لبخند بود (اون)اشتباه من تنها گناه من

چون گل همراه نسیم می رقصد دل ببرد من مست و باد صبا می ریزد گل به سرم چون پروانه عشق گل به سر دارم صحرا ها را زیر بال و پر دارم بینم من هر شب به عالم رویا آید سویم آشنایی صحرا به خدا در انتظار تو ام تو بیا که بی قرار تو ام بازا تو گل بشو من گلشن بگذار سرت به دامان من بازا تو می بشو من ساقر گرمی بده تو بر جان من دستم بگیرو یک تن بگذار لب بر لبان سوزان من به خدا در انتظار تو ام تو بیا که بی قرار تو ام ای از عشقم نگرفتی خبر یک تن بر ما بگذر بگذر من برگ گل تو نسیم سحر دستم بازا تو بگیر و ببر چون پروانه عشق گل به سر دارم صحرا ها را زیر بال و پر دارم به خدا در انتظار تو ام تو بیا که بی قرار تو ام

تو مقصود منی، آه تو معبود منی تو نور دیده ایی، آه تو کمبود منی دلیل قاطع هستی من صفای عالم مستی من پناه آخر خستگیام تو هستی معنی دل بستگیام شکوه بی نظیر خواستنم ره آورد تمنای تنم صدای زجه ی عاجزانه ام شفای عاجل بی نشانه ام تو مقصود منی، آه تو معبود منی تو نور دیده ایی، آه تو کمبود منی تو در تنهایی من همدمی تو با بی تابی من محرمی تو در ناچاری من چاره ای تو بر زخم درونم مرهمی به چشم بی فروغم، روشنی به وقت التهابم، بی منی هوای گریه عاشقانه ام خلوص سجده صادقانه ام تو مقصود منی، آه تو معبود منی تو نور دیده ایی، آه تو کمبود منی تو در تنهایی من همدمی تو با بی تابی من محرمی تو در ناچاری من چاره ای تو بر زخم درونم مرهمی به چشم بی فروغم، روشنی به وقت التهابم، بی منی هوای گریه عاشقانه ام خلوص سجده صادقانه ام تو مقصود منی، آه تو معبود منی تو نور دیده ایی، آه تو کمبود منی

یه روز مرد خدایی یه روز اهل ریائی یه روز مرد قناعت یه روز حاتم طایی یه روز آتش خشمگین یه روز مظهر مهری یه روز عاشق عشقی یه روز اهل جدایی یا یک رنگی و موندن به دل مهر و نشوندن یا یک پارچگی محض یا از ریشه سوزوندن یه روز پاک و منزه یه روز غرق گناهی یه روز بنای ناجا یه روز پشت و پناهی یه روز اهل نوازش یه روز دشمن سازش یه روز خاکیه راهی یه روز غریب و سرکش یه روز اهل نوازش یه روز دشمن سازش یه روز خاکیه راهی یه روز غریب و سرکش یا یک رنگی و موندن به دل مهر و نشوندن یا یک پارچگی محض یا از ریشه سوزوندن یه روز پاک و منزه یه روز غرق گناهی یه روز بنای ناجا یه روز پشت و پناهی یه روز اهل نوازش یه روز دشمن سازش یه روز خاکیه راهی یه روز غریب و سرکش یه روز اهل نوازش یه روز دشمن سازش یه روز خاکیه راهی یه روز غریب و سرکش یا یک رنگی و موندن به دل مهر و نشوندن یا یک پارچگی محض یا از ریشه سوزوندن یه روز مرد خدایی یه روز اهل ریائی یه روز مرد قناعت یه روز حاتم طایی یه روز آتش خشمگین یه روز مظهر مهری یه روز عاشق عشقی یه روز اهل جدایی یا یک رنگی و موندن به دل مهر و نشوندن یا یک پارچگی محض یا از ریشه سوزوندن یا یک رنگی و موندن به دل مهر و نشوندن یا یک پارچگی محض یا از ریشه سوزوندن

خونه پر از رنج سکوت وای دلم تنگه گل های باغچه پیش چشمم وای چه بی رنگه گل توی گلدون باز دوباره داره میمیره راه نفس رو بغض دیدار به تو میگیره روزی به چشم تو من بهترین بودم عاشق ترین بودی عاشق ترین بودم از آشیون دل کندن و رفتن که آسون نیست در سینه عشق تازه پروردن که آسون نیست روزی به چشم تو من بهترین بودم عاشق ترین بودی عاشق ترین بودم خونه پر از رنج سکوت وای دلم تنگه گل های باغچه پیش چشمم وای چه بی رنگه گل توی گلدون باز دوباره داره میمیره راه نفس رو بغض دیدار به تو میگیره روزی به چشم تو من بهترین بودم عاشق ترین بودی عاشق ترین بودم از آشیون دل کندن و رفتن که آسون نیست در سینه عشق تازه پروردن که آسون نیست روزی به چشم تو من بهترین بودم عاشق ترین بودی عاشق ترین بودم

خیال کن که یه آهو یه صحرا رو دویده منم تنها تو این شهر نترسون منو از قهر تو جامی که به عشق تو می نوشم نکن زهر نکن زهر تو این شهر هزار در با این حوصله تنگ به جامی که به عشق تو می نوشم نزن سنگ نزن سنگ خیال کن که یه آهو یه صحرا رو دویده زیر تابش آفتاب به یک سایه رسیده خیال کن که تو ساحل به غیر از تو کسی نیست قریقم منو پرسد به غیر از نفسی نیست هنوز چهره پر گرد راهه منو تنها گذاشتن گناهه نمی خوام این و باور کنم من که بخت منه خوشبخت سیاهه منو تنها گذاشتن گناهه خیال کن که یه آهو یه صحرا رو دویده زیر تابش آفتاب به یک سایه رسیده

گفتی از لالهء اون دشتای دور گفتی از قصه گل کاری بگو گفتی از عاشقی چلچله ها گفتی از هلهله ها ولوله ها میدونم با تو بهار دیدنیه میدونم گل تو بهار چیدنیه به خدا که بهار می شناسم روزگارو روزگار می شناسم مثل چهارده ساله های بی قرار دویدن تو سبزه زار می شناسم اما با این همه دل که تو دل شکستمه با غباری که ز حسرت روی پوست خستمه نمی تونم نمی تونم دوباره بهار بشم نمی تونم نمی تونم واسه هیچکی یار بشم گفتی از لالهء اون دشتای دور گفتی از قصه گل کاری بگو گفتی از عاشقی چلچله ها گفتی از هلهله ها ولوله ها میدونم با تو بهار دیدنیه میدونم گل تو بهار چیدنیه به خدا که بهار می شناسم روزگارو روزگار می شناسم تو کوچه پس کوچه های عاشقی لحظه های انتظار و می شناسم اما تا دل سفر دشت و بیابون می کنه دیدن بنفشه ها چشمامو گریون می کنم نمی تونم نمی تونم دوباره بهار بشم نمی تونم نمی تونم واسه هیچکی یار بشم نمی تونم نمی تونم دوباره بهار بشم نمی تونم نمی تونم واسه هیچکی یار بشم نمی تونم نمی تونم دوباره بهار بشم نمی تونم نمی تونم واسه هیچکی یار بشم نمی تونم نمی تونم دوباره بهار بشم نمی تونم نمی تونم واسه هیچکی یار بشم

بگو در شبای تو چی میگذره بی من از شبای تو کی میگذره بی تو عمرم مثل آهنگ سکوت توی لحظه های خالی میگذره تو به می خونه نرو عزیز من من تو دستای تو پیمونه میشم با همه مستی و آشفتگیم من برای تو یه می خونه میشم بگو در شبای تو چی میگذره بی من از شبای تو کی میگذره بگو در شبای تو چی میگذره بی من از شبای تو کی میگذره دیگه من با تو غریبه نیستم نفسات محرم دستای منه میدونم که آشناتر شده ای با هموم من که تو من داد میزنه تو به می خونه نرو عزیز من من برات قصه مستا رو میگم مثل رقاصای معبدا میشم سر عشق بت پرستا رو میگم بگو در شبای تو چی میگذره بی من از شبای تو کی میگذره بگو در شبای تو چی میگذره بی من از شبای تو کی میگذره من همون شاخه نباتم به خدا توی چشمام منه تن ناز و ببین تو سکوتم که به عرفان میرسه غزل خواجه شیراز و ببین تو به می خونه نرو عزیز من من برات باده میشم جام میشم نوبت بهشتی روباییات ساقی بزم های خیام میشم بگو در شبای تو چی میگذره بی من از شبای تو کی میگذره بگو در شبای تو چی میگذره بی من از شبای تو کی میگذره بگو در شبای تو چی میگذره بی من از شبای تو کی میگذره بگو در شبای تو چی میگذره