خدا کند بیایی

متن آهنگ خدا کند بیایی از عارف کاشکی بیای کاشکی بیای دوباره ابر چشام شادی کنه بباره بپیچه بوی بدنت تو باغچه پروانه ها خیال کنن بهاره غروبا تو ایوون می شینم پریشون خستم از این جدایی خدا کنه بیایی غروبا تو ایوون می شینم پریشون ghorooba too eyvoon mishinam parishoon خستم از این جدایی خدا کنه بیایی khastam az in jodaee khoda kone biyaee کاشکی دلا رو بکنن به شادی غصه بشه یه قصه ی زیادی دیگه توی بهار زندگیمون میوه نده درخت نامرادی دیگه توی بهار زندگیمون میوه نده درخت نامرادی غروبا تو ایوون می شینم پریشون خستم از این جدایی خدا کنه بیایی غروبا تو ایوون می شینم پریشون ghorooba too eyvoon mishinam parishoon خستم از این جدایی خدا کنه بیایی khastam az in jodaee khoda kone biyaee کوچه ها معتاد صدای پاتن دلواپس موسیقی صداتن تا تو نیای شاخه ها گل نمیدن قصه ی عشق تلخه واسه شنیدن تا تو نیای شاخه ها گل نمیدن قصه ی عشق تلخه واسه شنیدن غروبا تو ایوون می شینم پریشون خستم از این جدایی خدا کنه بیایی غروبا تو ایوون می شینم پریشون ghorooba too eyvoon mishinam parishoon خستم از این جدایی خدا کنه بیایی khastam az in jodaee khoda kone biyaee کاشکی بیای کاشکی بیای دوباره ابر چشام شادی کنه بباره بپیچه بوی بدنت تو باغچه پروانه ها خیال کنن بهاره غروبا تو ایوون می شینم پریشون ghorooba too eyvoon mishinam parishoon خستم از این جدایی خدا کنه بیایی khastam az in jodaee khoda kone biyaee ترانه آهنگ خدا کند بیایی از عارف بپیچه بوی بدنت تو باغچه پروانه ها خیال کنن بهاره غروبا تو ایوون می شینم پریشون ghorooba too eyvoon mishinam parishoon خستم از این جدایی خدا کنه بیایی

فضای این شب تهی، چه بی تپش، چه بی صداست برای من که راهی ام، که تشنه رهایی ام رهایی از گذشته ها و رفته ها رهایی از گذشته ها، رسیدنِ به انتهاست برای من که خسته ام، که بی ثمر نشسته ام تکیده ای درون خود شکسته ام جز اسم تو جاری نشد هرگز به لب عبارتی اما دریغ در حرف تو هرگز نبود صداقتی از تو به این مرز شب بی انتها رسیده ام من خسته از این ظلمتم، بیزارم از فریب تو تو راهی سپیده ای، خورشید من نصیب تو اما من از خورشید و از سپیده دل بریده ام فضای این شب تهی، چه بی تپش، چه بی صداست برای من که راهی ام، که تشنه رهایی ام رهایی از گذشته ها و رفته ها رهایی از گذشته ها، رسیدنِ به انتهاست برای من که خسته ام، که بی ثمر نشسته ام تکیده ای درون خود شکسته ام

تو بری غصه ما قصه هر خونه میشه خونه های دلمون ز غصه ویرونه میشه تو بری به چشم من آسمونا سیاه میشه کوچه خالی از صدای پاک بچه ها میشه راضی نشو که زندگی قلبامونو جدا کنه مثل تموم عاشقا راهمونو دو تا کنه مهربون من چشم تو میگه با من میمونی رسم عاشقی مهربونیه اینو میدونی نذار مثل همه قصه های عشق و عاشقی آخر قصه عشقِ من و تو سیاه بشه عکسامون که عاشقانه پیش هم رو طاقچه هاست یکیشون از اون یکی خسته بشه جدا بشه راضی نشو که زندگی قلبامونو جدا کنه مثل تموم عاشقا راهمونو دو تا کنه مهربون من چشم تو میگه با من میمونی رسم عاشقی مهربونیه اینو میدونی عکسامون که عاشقانه پیش هم رو طاقچه هاست یکیشون از اون یکی خسته بشه جدا بشه راضی نشو که زندگی قلبامونو جدا کنه مثل تموم عاشقا راهمونو دو تا کنه مهربون من چشم تو میگه با من میمونی رسم عاشقی مهربونیه اینو میدونی

متن آهنگ ای رسیده از راه از عارف ای رسیده از راه تو ختم انتظاری دلم مرده تو همراهت برای من هوای زندگی داری وقتی که رسیدی دلم شد از تو لبریز تو روز اول سالی که آورده برای من تورو پاییز ای رسیده از از راه کمی خستگی درکن موندن اگه سخته یک امشب با ما سرکن ای عزیزترینم تو دستای نجاتیبرای من همیشه بی کلام رفتن سحر می ری دوباره هوا که گرگو میشه می مونه فصل اندوه من و پاییز ای رسیده از از راه کمی خستگی درکن موندن اگه سخته یک امشب با ما سرکن ای رسیده از راه تو ختم انتظاری دلم مرده تو همراهت برای من هوای زندگی داری وقتی که رسیدی دلم شد از تو لبریز تو روز اول سالی که آورده برای من تورو پاییز ای رسیده از از راه کمی خستگی درکن موندن اگه سخته یک امشب با ما سرکن moondan age sakhte ye shab ba ma sar kon ای رسیده از از راه کمی خستگی درکن ey reside az rah kami khastegi darkon ترانه آهنگ ای رسیده از راه از عارف تو روز اول سالی که آورده برای من تورو پاییز ای رسیده از از راه کمی خستگی درکن موندن اگه سخته یک امشب با ما سرکن moondan age sakhte ye shab ba ma sar kon ای رسیده از از راه کمی خستگی درکن

چیه این خون که تو رگ های من چیه این غم که رو لبهای من چیه این سکوت بی جا که لبهام نمیخواد با کسی حرفی بزنه دنیامون مثله سراب آدما آرزو نقش بر آبه آدما دیو غصه باز نشسته رو به روم هرچی حرف گره خورده توو گلوم رو لیوان جای لب هام به من میگن حیف از این عمری که تو کردی حروم وقتی چشمهام جات خالی می بینه دلم از جا کنده میشه تو سینه دل من هوای گریه میکنه وقتی تنهایی کنارم می شینه دنیامون مثل سراب آدما آرزو نقش بر آب آدما دیو غصه باز نشسته رو به روم هر چی حرف گره خورده توو گلوم رو لیوان جای لبهام به من میگن حیف از این عمری که تو کردی حروم با تو بودم بی تو مردم می دونم چوب سادگیم خوردم میدونم ولی با خنده سراغم اومدی روز رو دست شب سپردم میدونم دنیامون مثله سراب آدما آرزو نقش بر آب آدما

روی دیوار یه عکس عزیزه عکسی که داره با چشمام همبستگی از هوای تازه ای لبریزه این عکس خوب زمان بیست سالگی انگار همین دیروزه که بودم من یه تصویر از جوونی واسه پدر فریاد من طلوع زندگی بود در حس من عشق رونده مثل سفر بیست سالگی من خورشید خوبش گمشده یه اسمه تو تقویم که خط خورده بیست سالگی فصل سبز فصل نور ای سرحد عشق نمای مرز غرور صخره درد میشکست تو مشت تو همین کهنه زخم برات بود حرف دروغ بیست سالگی من خورشید خوبش گمشده یه اسمه تو تقویم که خط خورده ای عکس من غریبم تو چشمات این قامت در تکیده نگو که نیست تو باور کن باور کن تو هستم آه گر چه شکلم که دیگه شکل تو نیست

بی خبر یه روز اومد سر زد و رفت خواب بودم وقتی اومد در زد و رفت اومد و دید که دلم خوابه هنوز ننشسته روی بوم پر زد و رفت اونی که نور امیده، میگن از خدا رسیده تو سیاهی شب من، اون مثل صبح سپیده اون، اونی که سه حرفه اسمش، اگه بشکنه طلسمش من دوباره جون می گیرم، اون نباشه من می میرم گاهی عکسشو توی آب می بینم دلمو واسش چه بی تاب می بینم گاهی وقتا می بینم که اومده نکنه بازم دارم خواب می بینم اونی که نور امیده، میگن از خدا رسیده تو سیاهی شب من، اون مثل صبح سپیده اون، اونی که سه حرفه اسمش، اگه بشکنه طلسمش من دوباره جون می گیرم، اون نباشه من می میرم بی خبر یه روز اومد سر زد و رفت خواب بودم وقتی اومد در زد و رفت اومد و دید که دلم خوابه هنوز ننشسته روی بوم پر زد و رفت اونی که نور امیده، میگن از خدا رسیده تو سیاهی شب من، اون مثل صبح سپیده اونی که سه حرفه اسمش، اگه بشکنه طلسمش من دوباره جون می گیرم، اون نباشه من می میرم گاهی عکسشو توی آب می بینم دلمو واسش چه بی تاب می بینم گاهی وقتا می بینم که اومده نکنه بازم دارم خواب می بینم اونی که نور امیده، میگن از خدا رسیده تو سیاهی شب من، اون مثل صبح سپیده اون، اونی که سه حرفه اسمش، اگه بشکنه طلسمش من دوباره جون می گیرم، اون نباشه من می میرم

متن آهنگ واریته از عارف تو را با دیگری دیدم که گرم گفتگو بودی با او آهسته میرفتی سراپا محو او بودی صدایت کردم و بر من چو بیگانه نگه کردی شکستی عهد دیرین را گنه کردی گنه کردی گناهت را نمیبخشم گناهت را نمی بخشم سرم را روی زانویت گذاشتم دیگه گریه به من مهلت نمیداد تو میخواستی که بگریزی هراسان ولی اشکم به تو فرصت نمیداد چرا آمدی چرا آمدی آمدی باز بخندی به روز و روزگارم برای خنده تو دیگه اشکی ندارم من از پشت غرور اشک دیدم که میخندی به روز و روزگارم غرورم را به دست اشک دادم ولی رفتی تو مغرور از کنارم چرا آمدی چرا آمدی آمدی باز بخندی به روز و روزگارم برای خنده تو دیگه اشکی ندارم بی تو بر روی لبانم بوسه پژمرده گشته بی تو از این زندگانی قلبم آزرده گشته بی تو ای دنیای شادی دلم دریای درد است چون کبوترهای غمگین نگاهم با تو سرد است ای دلت دریاچه نور گر دلم را شکستی خاطراتم را به یاد آر هر جا بی من نشستی مردم از دست تو دیگه بسه دورویی یا این رو یا اون رو کوچولو دست به دست می کنی ز دستم میگریزی مثال یه آهو کوچولو پریشون میکنی منو چون گیسویت از این سو به اون سو کوچولو خدا رو دلم رو به بازی گرفته دو چشم و دو ابرو کوچولو ستاره های آسمون میدونند گلهای سرخ دشتستون میدونند همه خارای بیابون میدونند که شبای مهتابی با من چه رازی داشتی اگه یک بوسه میدادم دو بوسه جاش میذاشتی حالا بگو نامهربون چی شده باز بی وفایی سر وعده نمی آیی وقتی میگن به آدم دنیا فقط دو روزه آدم دلش میسوزه ای خدا ای خدا ای خدا ای آدم که به گذشته یه لحظه چشم میدوزه بیشتر دلش میسوزه ای خدا ای خدا ای خدا ای دنیا بقا نداره چشمش حیا نداره هیچکس وفا نداره ای خدا ای خدا ای خدا ای دلی میخواد از آهن هر کی میخواد مثل من اینقدر دووم بیاره ای خدا ای خدا ای خدا ای همه چیم یار یار یار یار یار همه چیم یار همه چیم یار یار قربون تو وای وای غیر تفنگم سر شو های های پیش توام وای وای سحر بجنگم همه چیم یار همه چیم یار همه چیم یار یار یار یار یار کی میگه کی میگه دل خریدار نداره کی میگه کی میگه دیگه دل یار نداره کی میگه تو دنیا دیگه با ما کسی کار نداره کی میگه دل پیر شده و گرمی بازار نداره دل من تازه جوونی میکنه با جوونا همزبونی میکنه تا میتونه مهربونی میکنه کی میگه کی میگه دلم خریدار نداره کی میگه کی میگه گرمی بازار نداره بی خبر یه روز اومد سر زد و رفت خواب بودم وقتی اومد در زد و رفت اومد و دید که دلم خوابه هنوز ننشسته روی بوم پر زد و رفت اونی که نور امیده میگن از خدا رسیده تو سیاهی شب من اون مثل صبح سپیده اونی که سه حرفه اسمش اگه بشکنه طلسمش Oni Ke 3 Herfe Esmesh Age Beshkane Telesmesh من دوباره جون میگیرم اون نباشه من میمیرم Man Dobare Jon Migiram On Nabashe Man Mimiram ترانه آهنگ واریته از عارف اونی که نور امیده میگن از خدا رسیده تو سیاهی شب من اون مثل صبح سپیده اونی که سه حرفه اسمش اگه بشکنه طلسمش Oni Ke 3 Herfe Esmesh Age Beshkane Telesmesh من دوباره جون میگیرم اون نباشه من میمیرم

ای پرنده مهاجر ای پر از شهوت رفتن فاصله قد یه دنیاس بین دنیای تو با من تو رفیق شاپرکها من تو فکر گله مونم تو پی عطر گل سرخ من به یاد بوی نونم دنیای تو بینهایت همه جاش مهمونی نور دنیای من یه کف دست روی سقف سرد یک گور من دارم تو نغم شب جون میکنم تو داری از پریا قصه میگی من توی پیله وحشت می پوسم واسم از خنده چرا قصه میگی کوچه پس کوچه خاکی ساقه های ترد و خسته آدمای روستایی با پاهای پینه بسته پیش تو یه عکس تازه اس واسه آلبوم قدیمی یا شنیدن یه قصه توی یه ده صمیمی برای من زندگیمه پر وسوسه پر غم یا مثل نفس کشیدن پر لذت دمادم من دارم تو نغم شب جون میکنم تو داری از پریا قصه میگی من توی پیله وحشت می پوسم واسم از خنده چرا قصه میگی ای پرنده مهاجر ای همه شوق پریدن خستگی یه کوله باره توی رخوت تن من مثل یه پلنگ زخمی پر وحشته نگاهم برای وسوسه خاک سایه کوه سر راهم نمیخوام مثل یه سایه زیر پاها زنده باشم مثل چتر خورشید میخوام روی برج دنیا باشم من دارم تو نغم شب جون میکنم تو داری از پریا قصه میگی من توی پیله وحشت می پوسم واسم از خنده چرا قصه میگی من دارم تو نغم شب جون میکنم تو داری از پریا قصه میگی من توی پیله وحشت می پوسم واسم از خنده چرا قصه میگی

متن آهنگ باغ بارون زده از عارف من از صدای گریه ی تو به غربت بارون رسیدم تو چشات باغ بارون زده دیدم چشم تو همرنگ یه باغه تو غربت غروب پاییز مثل من از یه درد کهنه لبریز با تو بوی کاگل و خاک عطر کوچه باغ نمناک زنده میشه با تو بوی خاک و بارون عطر پیر یه گلابدون زنده میشه تو مثل شهر کوچک من هنوز برام خاطره سازی هنوزم قبله ی معصوم نیازی تو مثل یاد بازی من تو کوچه های پیرو خاکی هنوزم برای من عزیز و پاکی چشمات ادامه ی غروبه غروب شهر خسته ی من تو چشات کهنه ها رو تازه کردم تو مثل یک پل عبوری طلوع قله های دوری مثل گل عاشق شبنم و نوری با تو بوی کاگل و خاک عطر کوچه باغ نمناک زنده میشه با تو بوی خاک و بارون عطر پیر یه گلابدون زنده میشه صدای تو صدای بازی تو کوچه های پر غباره لحظه ی دویدن و ترس فراره قصه ی خوشبختی دیروز به چشم من مثل سرابه be cheshme man mesle sarabe موندنت برای من تعبیر خوابه moondanet baraye man tabire khabe ترانه آهنگ باغ بارون زده از عارف لحظه ی دویدن و ترس فراره قصه ی خوشبختی دیروز به چشم من مثل سرابه be cheshme man mesle sarabe موندنت برای من تعبیر خوابه

متن آهنگ مادربزرگ از عارف گیس سفید ابروسفید مادر بزرگ سیاه بخت رو سفید مادر بزرگ بیصدای نا امیدِ گوشه گیر قصه گوی دیگه لب بسته پیر قصه های تو هنوزم یادمه قصه ساده نارنج و ترنج قصه خارکن و دیو و پیرزن قصه سیمرغ و اژدها و گنج تو تموم قصه هات حرف من اومده بود روی لوح هر طلسم اسم من حک شده بود وقتی از دختر چین حرف می زدی خودمو تو رویا سردار می دیدم خودمو با دختر خاقان چین سوار یه اسب بالدار می دیدم شیشه عمر دیوو تو رویاهام به خود شاه پریون می دادم آدمای شهر سنگستون اگه جوم می خواستن بهشون جون می دادم تو تموم قصه هات حرف من اومده بود روی لوح هر طلسم اسم من حک شده بود رو سفید مادر بزرگ مو سفید مادر بزرگ قصه هات دود شدن دیوا نابود شدن نه دیگه چشمه آب دیگه نه شهر بهار نه دیگه تیغ طلا دیگه نه اسب و سوار این منم مادر بزرگ مرد بندی طلسم شاعری بدون حرف عاشقی بدون اسم چیزی که مادر بزرگ حالا باید بشکنه نه دیگه طلسم دیو na dige telesme div شیشه عمر منه shishe omre mane رو سفید مادر بزرگ roo sefide madar bozor مو سفید مادر بزرگ moo sefide madar bozor ترانه آهنگ مادربزرگ از عارف نه دیگه طلسم دیو na dige telesme div شیشه عمر منه shishe omre mane رو سفید مادر بزرگ roo sefide madar bozor مو سفید مادر بزرگ