دل و دل

بسه دنیا، دیگه بسه تو دیگه کار نده دستم من به ساز تو میرقصم من به ساز تو میرقصم تو بزن تا من برقصم تو بزن تا من برقصم طاقت و صبر و قرارم دلم و یار و دیارم همه چیم رفته ز دستم همه چیم رفته ز دستم تو بزن تا من برقصم تو بزن تا من برقصم اگه من همش میرقصم اگه من همیشه مستم از کار دنیا میترسم توی این شهر غریبا چه تو شادی، چه تو غم ها هر جا هستی با تو هستم بسه دنیا، دیگه بسه تو دیگه کار نده دستم من به ساز تو میرقصم من به ساز تو میرقصم تو بزن تا من برقصم تو بزن تا من برقصم طاقت و صبر و قرارم دلم و یار و دیارم همه چیم رفته ز دستم همه چیم رفته ز دستم تو بزن تا من برقصم تو بزن تا من برقصم من زدم به سیم آخر اگه تا صبح قیامت بزنی، بازم میرقصم توی این شهر غریبا چه تو شادی، چه تو غم ها هر جا هستی با تو هستم بسه دنیا، دیگه بسه تو دیگه کار نده دستم من به ساز تو میرقصم من به ساز تو میرقصم تو بزن تا من برقصم تو بزن تا من برقصم طاقت و صبر و قرارم دلم و یار و دیارم همه چیم رفته ز دستم همه چیم رفته ز دستم تو بزن تا من برقصم تو بزن تا من برقصم بسه دنیا، دیگه بسه تو دیگه کار نده دستم من به ساز تو میرقصم من به ساز تو میرقصم تو بزن تا من برقصم تو بزن تا من برقصم طاقت و صبر و قرارم دلم و یار و دیارم همه چیم رفته ز دستم همه چیم رفته ز دستم

عشق که بر در میزنه روی دلی پر میزنه قلبو هراسون میکنه دیده رو گریون میکنه میگن گنه کار دل ه اسیر و بیمار دل ه دل که گناهی نداره چاره به راهی نداره کار دل عاشق شدنه سوختنه ساختنه هر جا که حرف حرف غمه شادی و خوشحالی کمه خیال باطل میکنن شکوه از این دل میکنن دل که گناهی نداره چاره به راهی نداره کار دل عاشق شدنه سوختنه ساختنه هر جا که رنج و غم باشه درد زیاد و کم باشه خیال باطل میکنن شکوه از این دل میکنن میگن گنه کار دل ه اسیر و بیمار دل ه دردشو افزون میکنن اشکشو بارون میکنن دل که گناهی نداره چاره به راهی نداره کار دل عاشق شدنه سوختنه ساختنه هر جا که رنج و غم باشه درد زیاد و کم باشه خیال باطل میکنن شکوه از این دل میکنن میگن گنه کار دل ه اسیر و بیمار دل ه دردشو افزون میکنن اشکشو بارون میکنن دل که گناهی نداره چاره به راهی نداره کار دل عاشق شدنه سوختنه ساختنه عشق که بر در میزنه روی دلی پر میزنه قلبو هراسون میکنه دیده رو گریون میکنه میگن گنه کار دل ه اسیر و بیمار دل ه دل که گناهی نداره چاره به راهی نداره کار دل عاشق شدنه سوختنه ساختنه

بعد از تو هم در بستر غم می توان خفت بعد از تو هم با دل سخنها می توان گفت بعد از تو هم این سوز هجران هرگز نمی آید به پایان بی تو هم این عشق بی فرجام من شاید که پا بر جا بماند یا نماند بی تو هم دریای بی آرام دل شاید به طوفانم کشاند یا براند من که رسوای دل هستم کی زغم پروا کنم می روم عشق و وفا را بعد از این رسوا کنم دل ز دریا می زنم تا که دل دریا کنم دل کی شود آزاد از این باد فریاد از بی داد از این غم جز غم چه بود این عشق رسوا شد هستی ام بر باد از این غم بعد از تو هم در بستر غم می توان خفت بعد از تو هم با دل سخن ها می توان گفت بعد از تو هم این سوز هجران هر گز نمی آید به پایان بعد از تو هم این سوز هجران هر گز نمی آید به پایان من که رسوای دل هستم کی ز غم پروا کنم می روم عشق و وفا را بعد از این رسوا کنم دل به دریا می زنم تا که دل دریا کنم

غم داره قلبه من تو سینه داغون میکنه اشک من دامنم رو ستاره بارون میکنه بس که گریه کردم اشکی برام نمونده قلبه نا امیدم حالا تنها مونده ای خدا کاسه ی صبرم سزراومد شب شد و دوباره یارم نیومد ولی افسوس دله من خواب نداره میشینم تا یکی پیغوم بیاره بسکه گریه کردم

ساقی ببین آزرده ام ساقی ببین افسرده ام مست و خرابم ساقی ببین آزرده ام افسرده ام مست و خرابم آه ای همیشه مهربان امشب تو هم کردی جوابم ساقی اگر ساغرم شکنی قلب پاک مرا زیر پا فکنی بر نمیگیرم از کوی عشق تو دامن ساقی تویی آرزوی دلم گفتگوی دلم پیش مستان مریز آبروی دلم این تو و این دل من دیوانه روی زمینم میخواره ای بی همنشینم چرا چرا ساغرم شکنی دل مرا زیر پا فکنی صد مست همچون من فدایت قربان بی مهری و وفایت چرا چرا ساغرم شکنی دل مرا زیر پا فکنی دیوانه روی زمینم میخواره ای بی همنشینم تو که خود آگه ز درد منی چرا مرا زیر پا فکنی ساقی اگر ساغرم شکنی قلب پاک مرا زیر پا فکنی بر نمیگیرم از کوی عشق تو دامن

این روزا، این روزا این روزا هرجا میری حرفا همه ش حرف دله قصه ناله و آه و اشکای بی حاصله این همه قصه دل را گفتن این همه گناه دل را شستن کی به آخر میرسه؟ مگه نمیخواد تموم بشه؟ آخه بابا بسه دیگه، یه حرف نو، حرف دیگه دل و دل و دل و دل و دل کشت منو این دل و دل و دل و دل و دل و دل کشت منو توی این دوره زمون توی این شهر جنون شده دل ورد زبون این و اون دل زار ناتوون نمی افته از زبون شده بازیچه دست این و اون وای که دیوونه شدم، به لبم رسیده جون چی بگم؟ با چه زبون؟ آخه بابا بسه دیگه، یه حرف نو، حرف دیگه دل و دل و دل و دل و دل کشت منو این دل و دل و دل و دل و دل و دل کشت منو این روزا هرجا میری حرفا همه ش حرف دله قصه ناله و آه و اشکای بی حاصله این همه قصه دل را گفتن این همه گناه دل را شستن کی به آخر میرسه؟ مگه نمیخواد تموم بشه؟ آخه بابا بسه دیگه، یه حرف نو، حرف دیگه دل و دل و دل و دل و دل کشت منو این دل و دل و دل و دل و دل و دل کشت منو این دل و دل و دل و دل و دل و دل کشت منو این دل و دل و دل و دل و دل و دل کشت منو این دل و دل و دل و دل و دل و دل کشت منو

وقتی شنیدم اومدی خونه تکونی کردم واسه دل دیونه ام شیرین زبونی کردم وقتی شنیدم اومدی رو به خدا نشستم گفتم پس از تو ای خدا من اونو میپرستم دیگه نرو پیشم بمون دیگه نشو نامهربون گمون میکردم بعد از این باید تک و تنها باشم در حسرت برگشتنت مثله دیونه ها باشم وقتی شنیدم اومدی خونه تکونی کردم واسه دل دیونه ام شیرین زبونی کردم وقتی شنیدم اومدی رو به خدا نشستم گفتم پس از تو ای خدا من اونو میپرستم روی اثاث خونه رو گرد غربت پوشونده بود غم هرگز ندیدنت من به خاک نشونده بود وقتی شنیدم اومدی

غصه نخور ای دل دیوونه دنیا که اینجوری نمیمونه وای وای وای، که باور نکنی عدل خدا رو وای بر تو، که بازیچه بگیری دل ما را چشمم اگه پرآب بشه، وای به حالت اشکم اگه سیلاب بشه، وای به حالت این دل به خدا طاقت آزار نداره از غم اگه بی تاب بشه، وای به حالت غصه نخور ای دل دیونه دنیا که اینجوری نمیمونه نلرزون دلمو، خدا میلرزونه دلت رو نسوزون دلمو، خدا میسوزونه دلت رو غصه نخور ای دل دیونه دنیا که اینجوری نمیمونه وای وای وای، که باور نکنی عدل خدا رو وای بر تو، که بازیچه بگیری دل ما رو چشمم اگه پرآب بشه، وای به حالت اشکم اگه سیلاب بشه، وای به حالت این دل به خدا طاقت آزار نداره از غم اگه بی تاب بشه، وای به حالت غصه نخور ای دل دیونه دنیا که اینجوری نمیمونه نلرزون دلمو، خدا میلرزونه دلت رو نسوزون دلمو، خدا میسوزونه دلت رو غصه نخور ای دل دیونه دنیا که اینجوری نمیمونه وای وای وای، که باور نکنی عدل خدا رو وای بر تو، که بازیچه بگیری دل ما رو غصه نخور ای دل دیونه دنیا که اینجوری نمیمونه غصه نخور ای دل دیونه دنیا که اینجوری نمیمونه غصه نخور ای دل دیونه دنیا که اینجوری نمیمونه

ای دل منت کش نازشو نکش حرفشو نزن دیگه اشک براش نریز نذار بدونه شب ها تو رسوا زار و بیقراری نذار بدونه جز اون تو دنیا آرزو نداری دل منت کش نازشو نکش حرفشو نزن دیگه اشک براش نریز هر چی وفا کردی بلا کشیدی چیزی به جز رنگ و ریا ندیدی هر چی ازش بیا بیا شنیدی چیزی به جز جور و جفا ندیدی چقدر تو خاری میکشی شب ها بیداری میکشی نازشو نکش حرفشو نزن فکر دیگه کن گریه کمتر کن هر چی وفا کردی بلا کشیدی چیزی به جز رنگ و ریا ندیدی هر چی ازش بیا بیا شنیدی چیزی به جز جور و جفا ندیدی چقدر تو خاری میکشی شب ها بیداری میکشی نازشو نکش حرفشو نزن فکر دیگه کن گریه کمتر کن ای دل منت کش نازشو نکش حرفشو نزن دیگه اشک براش نریز نذار بدونه شب ها تو رسوا زار و بیقراری نذار بدونه جز اون تو دنیا آرزو نداری دل منت کش نازشو نکش حرفشو نزن دیگه اشک براش نریز نازشو نکش حرفشو نزن دیگه اشک براش نریز نازشو نکش حرفشو نزن دیگه اشک براش نریز

جدايى تو شعر: بهادر يكانه أهناك: اسدالله ملك خواننده: مهستى غمينم وتنها به خلوت شبها شكسته دلم را جدايى تو جو شعلوى لرزان، چو آتش سوزان شرر زده برجان جدايى تو نه برق امیدی، نه نور نویدی نه صبح سبيدى در اين شب غم به جان زده آذر فراق تو ديكر دلم شده يكسر لبالب غم عشق تو شد چون دام بلا كرده بريشان حال مرا چه چاره گنم با جدايى تو؟ در آتش آهم، دو ديده به راهم كه بى تو اسير سكوتٍ شيم بيا به كنارم، ببين شب تارم بیا که دگر جان بُود به لبم آتشی زده در دل من به خدا از براى دلم شده درد وبلا جدايى تو نشسته به راه تو دل نكران بهار جهان بى تو كشته خزان نه برق اميدى، نه نور نويدى نه صبح سبيدى در اين شب غم به جان زده آذر فراق تو ديكر دلم شده يكسر لبالب غم