آثار کمیک

مرا به گربه چه حاجت که پشم بسیار است کنار گردن من موی خرس دمدار است. مکش به خون پرو بالم مبند راه امیدم که من برادر شمر و پسر عموی یزیدم شب است و شاهد و شمع و شراب و شیرینی به حیرتم که چرا .... نمی بینی روی بپوش ای قمر سالکی سالکی سالکی تا بسازیم سقفا رو تو فالکی (۳) بار

یک شبی که می رفتم تو خونه گشتم وارد من در آن ویرونه دیدم زنم رفته توی صندوق خونه هی غرغر ، هی لند و لند ، هی جیک و جیک هی زیق و زیق هی وق و وق هی زق و زق هی هق و هق کرد به جونم محلش نگذاشتم و رفتم و خوابیدم کاری به کار او نداشتم تو لونه رفتم فوری لحاف سرم کشیدم از ... توی رختخواب پریدم به خیالم که این زینکه عفریته دیگه منو ولم میکنه همینکه خوابم رفت زودی اومد اول زد توی گردم به طوریکه از حال رفتم و مردم دیدم مثل عایشه و بخت النصر می مونه منم فوری از جایم پا شدم بگفتمش زنیکه عفریته چی میگی تو؟ بهم گفتش : برو گم شو جهنم شو اینم چه وقت اومدنه تو خونه؟ یکی گفتش : برو گم شو جهنم شو اینم چه وقت اومدنه تو خونه؟ یکی گفتم دو تا گفتش تا جنبی زدم با مبی خوردم گفتم ای زن چقدر پستی گفتش : ای مرد تو هم مستی جیقی و ویقی و بنگی و بنگی کرد به جونم منم هیچی نگفتم منو بروند؟ تو کوچه همسایه ها جمع گشتند یکی میزد با سنگ یکی می زد اردنگ تا اومدم حرفی زنم درقی و شرقی ، باختی و با تمی؟) توی یک و پهلوم توی سرو سینه توی چک و چونه توی یک و پوزه اینم بعدش اومدم توی خونه

مادرم از برای من کرده انتخاب یک زن خوشگل ولیکن با زور سُرخاب سر بیخ گوش مادر کردم گفتم یواش عینک میذاشتی موقع خواستگاری ای کاش گفت عیبی نداره جونم گر زنت زشته در عوضش برات پزد خوب آش رشته نمیدونی چه کشیدم شب عروسی وقتی مادر گفت ؛ عروس را باید ببوسی لب را بردم نزدیک صورتش به اکراه یکدفعه از رو صندلی ورجست ، گفتش ؛ واه ! آنگه مادرم زد به پهلویم سُقُلمه هنوزم که هنوزه هست پهلوی من لِه باری به هر جهت کردم عروس را یک ماچ از زبری صورت او خورده لبم قاچ این از شب عروسی من بیچاره حق ندارم بنمایم یخه‌ام رو پاره ؟

تا ز ولایت آمدم. همیشه کار میکنم چون عدسی فروختم لبو رو بار میکنم از کسب و کار رو گردونه اول شبها که میشه ، میرم گدایی میکنم چه خوش ادایی میکنم قفل گشایی میکنم از کسب و کار رو گردونه کنار جویبارها همیشه میکنم کمین مرد باید صورتشو پاک بکنه با آستین که کس نگه این تن لش مف خور شهر تهرونه ای گل پونه ، نعناء ،پونه تازه پونه، ریزه پونه هزار جور کاسبی در این دیار میکنم که کس نگه این تن لش مف خور شهر تهرونه ای گل پونه نعنا، پونه تازه پونه ریزه پونه هر گذر و هر کوچه ای، نوحه سرایی می کنم که کس نگه این تن لش مف خور شهر تهرونه ای گل پونه نعناه پونه تازه پونه ریزه پونه جرئت نداره گلیونه سرشو دراره از زمین نون بخوره چو بنده با کت یمین عرق جبين از کسب و کار رو گردونه

باز حسین با های هوی به قریه ای کند سفر جمع شدند دور او عمه و خاله و پدر تا به دم اتول مبیل بدرقه رفت كل صفر جلو دوید، عقب دوید، سینه خود کرد سیر گفت به شوقرش اگر هست در این سفر خطر من بمیرم نری بی خبر و من بمیرم نزنی به در و من بمیرم نکنی سفر در این سفر آه بود درد بود ناله بود ای که صدای بوق تو صدای گوساله بود کوه بود دره بود دزد بود چاله بود ترا به جان لوطیا از این خیال درگذر مشدی شوفر قربونتم صدقه بلا گردونتم اتول مبیل راهی مکن ..... سرازیری سرت بالاست، هی بالا و پایین مکن وقتی نشستی پشت رول، رو به مسافرین مکن اگر که این اتول مبیل آلت قتاله بود من بمیرم تری بی خبر و من بمیرم نزنی به در و من بمیرم نکنی سفر تند مران که بین ره ز چشم بد خوری نظر من بمیرم تری بی خبر و من بمیرم نزنی به در و من بمیرم نکنی سفر اتول مبیل به ور شده برو به کل قلی بگو شکسته چرخ دومی به چرخ اولی بگو ترا به جان کل تقی ، ترا به جان مش صفر اگر نبود کل قلی به مشهدی ولی بگو ولی به دادت برسه بلند یا علی بگو من بمیرم تری بی خبر و من بمیرم نزنی به در و من بمیرم نکنی سفر

زالکه زالزالکه رستم زال زالزالکه مال باغ ونک میوه قشنگیه عیبی که داره کالکه عیالی گشته نصیبم همه چیزش کلکه زالکه زالزالکه رستم زال زالزالکه می خوری پف میکنی، لیا تو جف می کنی هستش و تف می کنی دندونات کند که شد چاره کندیش نمکه عیالی گشته نصیبم همه چیزش کلکه زالکه زالزالکه رستم زال زالزالکه این کارم کار نشد بار من بار نشد پول ناهار نشد شب اگر (۳) بار) دست خالی خونه برم من کتکه عیالی گشته نصیبم همه چیزش کلکه زالکه زالزالکه رستم زال زالزالکه گر کنم کنم آرد خمیر با نون و ماست و پنیر نخورد این بی پیر میل خانم به چلو یا به پلوی والکه عیالی گشته نصیبم همه چیزش کلکه زالکه زالزالکه رستم زال زالزالکه پشت هم بام میخورم عوض شام می خورم کندم هی تلکه دل من از این خوشه گوشه لپش را لکه عیالی گشته نصیبم همه چیزش کلکه زالکه زالزالکه رستم زال زالزالکه

بابا بابام یکی به پوله خروس از قند و شکر ساخته ام جوجه خروس بابا جان یکی به پوله خروس ، ماما جان یکی به پوله خروس آقایان یکی به پول خروس به به به به به به به به چه خروسی چه قشنگ است و ملوس با با جان یکی به پوله خروس ماما جان یکی به پول خروس آقایان یکی به پوله خروس آفتا به لگن گلاب شیکر آوردم آقایان صنعت کردم بابا جون خدمت کردم بر فرق عروسک زده ام پر طاووس بابا جان یکی به پوله خروس آقایان یکی به پوله خروس ماماجان -- وق وق صاحاب والنگو و نی لیکه ای بچه لجوج اي عجوج مجوج دیگر مخور از گرانی مرغ افسوس باباجان یکی به پوله خروس آقایان .... ... ماما جان. از این و از اون از چه سماور بخرم کوچولو سماورم دارم بی آتیش جوشش میارم کز صنعت من مات شود کل نفوس باباجان یکی به پوله خروس آقایان ............... ماما جان ............... بدبخت و بیچاره گشتم از بی پولی بابا پول تو جیبم ندارم اسباب تو خونم ندارم اگه لحاف بخوای ندارم اگه تشک بگی ندارم نه خونه و نه لونه حال من چو سگ می مونه زن دارم ولم کرده غصه بر دلم کرده هر که حال من بدونه به زن برا من می سونه می خوام دوباره داشته باشم تازه عروس باباجان یکی به پوله خروس آقایان ..................ماماجان .... بدتر زهمه امان از دست زنم بیچاره منم یک زن دارم از صبحی تا شوم غر می زنه ، غروپر می زنه صبح که میشه پا میشه، از لحاف جدا می شه زود میاد جلوم میشینه خوب قدو بالام می بینه میگم جارو میگه نمیتونم میگم پارو میگه نمی تونم آشپزی بکن نمی دونم ، پس تو مرد بشو نمی تونم یا من زن بشم نمیدونم میگم تکلیف من چی چیه آن وقت همچون و همچین می کنه زلفاشو پر چین میکنه هی غرو پر میکنه برام خودشو تیر می کنه برام وای از بس که تنه و باباش اینو کردن لوس بابا جون یکی به پوله خروس آقایان ........ ما ماجان ........ ای بچه ها امروز به دادم برسید از دست زنم مرا نجاتم بدهید نه زر دارم به زور دارم نه سر دارم ، نه سور دارم نه پول دارم نه بیل دارم نه اش دارم نه جاش دارم نه قدرت زندگانی کسب من بیچاره شده جوجه خروس بابا جون یکی به پوله خروس آقایان ........... ما ماجان ..........

بلال شیر تازه به صد جلال آوردم سلیقه دار بشتاب بلال آوردم بلال را به بازار مال حلال آوردم میاد دست خالی خونه بری شبونه بلال دونه دونه ، داد از کرایه خونه امروز کمر شکن تر نیست بجز کرایه بهر کرایه تنها از کف نرفته مایه به تیر طعن دشمن عجب شدم نشونه بلال دونه دونه ، داد از کرایه خونه صاحب خونه ما که آدمی دینگه از سر شب الی صبح با من همش به جنگه و اسم کردی میرقصه ، برام کشکی میخونه بهانه را که و گاه بی کم و بیش می گیره کرایه را دو هفته همیشه پیش می گیره رفته گرو بکلی سیخ الی سه پایه خدا نکرده یک روز کرایه گر که لنگه چه گویمش غلامم مدیکه ریش می گیره شب تا سحر سماور بیاره لک لکونه بلال دونه دونه داد از کرایه خونه بهر کرایه این ماه نموده پاک کاسم گرو کشیده یکسر فرش و جل و پلاسم ریخته آبرویم ، شکسته طشت و طاسم به دنده ام زده مشت ، سقلمه زیر چونه بلال دونه دونه ، داد از کرایه خونه اگر گرون بشه تون ، روی کرایه می ره بیاد بخونه مهمون روی کرایه می ره برای حموم زایمون روی کرایه می ره مگو تو خانه صاحب ، بگو بلای جونه بلال دونه دونه ، داد از کرایه خونه

کلفتی آورده خانم تو خونه پیش خانم هست عزیز دردونه لاغر و و مردنی و بی چونه ترسم که آخر من شوم دیوونه بسکی که او پر خوره و پر چونه یک روز نمیشه که چیزی نشکنه در عوضش خوب می پزه اشکنه خریدن ظرف و ظروف با منه اینش خوبه که زلفش آلارگارسونه شکستن و گم شدنش با اونه شام که خورد ظرفا همینجور ولوست بهش میگم میگه کار مهمونه اینش خوبه که زلفش آلاگارسونه کلفت ما فقط خوراکش پلوست از تنبلی تو دستشویی آب چلوست شام که خورد صاف می ره تولونه ظرف شوری به گردن ننجونه شبها دلم بیخودی مالش می ره با پول دزدی پی گردش می ره راه می ره و قر میده و می خونه حرصم گرفته من از این کلفته خفش کنم بندا زمش تو کنه اینش خوبه که زلفش آلاگارسونه نگو که این رو غنارو کش میره تا ساعت سه تو کوچه ویلونه اینش خوبه که زلفش آلاگارسونه یکی نمی که که خونه خالته ایکبیری شکلش مثال میمونه نصف تنش شلیته و تنبونه اینش خوبه که زلفش آلارسونه

وای وای خدا ذله شدم، از ستم مادرزنم یخمو دیگه جرمی دم ، جیق میکشم داد میزنم جون شما از ستمش رعشه فتاده بر تنم این خمره باز و ورم ، منو نموده پاک خرم افسار زده بر دهنم ، سوار شده رو گرنم وای وای خدا ذله شدم، از ستم مادر زنم لعنت به دانش که میگه مادرزن دو مادو میخواد آخه عسل با خربزه کی دیدی با هم جور بیاد خوب میشه مادر زن با من اما کجا ؟ مسگر آباد ید میشنوم کم و زیاد نزدیکه کفرم در بیاد بندازم این زندگیو، بازم برم پیش ننم وای وای خدا ذله شدم، از ستم مادرزنم باز جای شکرش باقیه ، خونه ما کم کم میاد طفلک سالی دو مرتبه همش به دیدنم می یاد هر دفعه شش ماه میمونه رحمت به چیز کم بیاد فعلاً که خوب خر خرشه ، سرقفلی دختر شه به مرگ مادر شوهرا در انتظار مردنم وای وای خدا ذله شدم از ستم مادر زنم