باران تویی

ﺗﻨﻬﺎ، ﺗﻮﯾﯽ ﺗﻮ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﭙﯽ ﺑﻪ ﻧﺒﺾ ﺍﯾﻦ ﺭﻫﺎیی ﺗﻮ ﻓﺎﺭﻍ ﺍﺯ ﻭﻓﻮﺭ ﺳﺎﯾﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺎﺯ ﺁ ﮐﻪ ﺟﺰ ﺗﻮ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻦ ﺣﻘﯿﻘﺘﯽ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﺗﻮ ﻣﯽ ﺭﻭﯼ ﮐﻪ ﺍﺑﺮ ﻏﻢ ﺑﺒﺎﺭﺩ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻧﺪﻧﺖ ﺭﺍﻫﯽ نمی شوی ﭼﺮﺍ ﮔﺎﻫﯽ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺪﯾﻪ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻣﺸﺖ ﭘﻮﭺ شب ها ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺗﺮ ﺑﮕﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮﻭﻑ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﺍﺯ ﺩﻟﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺁﺷﻮﺑﻢ، ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺳﺮ می کشم، ﺗﻮﯾﯽ سحر ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻓﻬﻢ ﺁﺳﻤﺎﻧﻢ آشوبم، آرامشم تویی به هر ترانه ای سر می کشم، تویی ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻦ ﻏﻢ ﺩﻭ ﺻﺪ ﺧﺰﺍﻧﻢ ﺑﮕﺬﺍﺭ ﺑﮕﻮﯾﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺳﺮﺍﺏ ﺍین و آن ﺑﺮﯾﺪﻡ ﻣﻦ ﺍﺯ ﻋﻄﺶ ﺗﺮﺍﻧﻪ آفریدم ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎﻧﺪﻧﺖ ﺭﺍﻫﯽ ﻧﻤﯽ ﺷﻮﯼ ﭼﺮﺍ ﮔﺎﻫﯽ ﺳﺘﺎﺭﻩ ﻫﺪﯾﻪ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻣﺸﺖ ﭘﻮﭺ شب ها ﺷﻤﺮﺩﻩ ﺗﺮ ﺑﮕﻮ ﺑﺎ ﻣﻦ ﺣﺮﻭﻑ ﺭﻓﺘﻨﺖ ﺗﺎ ﻣﻦ ﺑﮕﯿﺮﻡ ﺍﺯ ﺩﻟﺖ ﻫﻤﻪ ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺁﺷﻮﺑﻢ، ﺁﺭﺍﻣﺸﻢ ﺗﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺗﺮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﺳﺮ می کشم، ﺗﻮﯾﯽ سحر ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﻦ ﺑﻪ ﻓﻬﻢ ﺁﺳﻤﺎﻧﻢ آشوبم، آرامشم تویی به هر ترانه ای سر می کشم، تویی ﺑﯿﺎ ﮐﻪ ﺑﯽ ﺗﻮ ﻣﻦ ﻏﻢ ﺩﻭ ﺻﺪ ﺧﺰﺍﻧﻢ

از امشب دل ِ من غرق ِ گله شد بی تاب و بی رمق بی حوصله شد دردا که دوری دردا ای آرزوی ِ فردا تو بیا تو بیا نداری خبر زحال ِ من نداری که دل به جاده میسپاری سر ندارد این شب ِ تار مرا به خاطرت نگهدار مرا به خاطرت نگهدار سر ندارد این شب ِ تار مرا به خاطرت نگهدار مرا به خاطرت نگهدار از من دیگر اثری در آینه نیست پیدا کن تو مرا این فاصله چیست ای معنی ِ.شعر ِ تر ِ من پرواز ِ جاری در پر ِ من تو بیا تو بیا سر گردانم بر سر ِ کویت شب میبارد از سر ِ مویت نداری خبر زحال ِ من نداری که دل به جاده میسپاری سر ندارد این شب ِ تار مرا به خاطرت نگهدار مرا به خاطرت نگهدار نداری خبر زحال ِ من نداری که دل به جاده میسپاری سر ندارد این شب ِ تار مرا به خاطرت نگهدار مرا به خاطرت نگهدار سر ندارد این شب ِ تار

متن آهنگ هندسه چارتار هر گوشه ای از شورِ آوازِ من پیدا میشود؛ قصیده یِ تو||♫♬ نـور باورِ پرواز تا به ناکجا تابیده شد!! به جامِ زدیده تو||♫♬ طلوعِ نگاه شروع شراب از مُختـصات راهِ توست!!||♫♬ ایمانِ من؛ در حلقه یِ هندسه یِ اندامِ توست!!||♫♬ نامت از اذل شکفته؛ بر لب نقــره میزند!! رُخِ تو بر شب||♫♬ کاش!! این ماجرا به سَر نَیاید||♫♬ شاهی بی گمان به مسندِ دل؛ نجوا میکنی امیدِ ساحل||♫♬ کاش !!! این ماجرا به سر نیاید||♫♬ ببار ای ابرِ می اندود من؛ مستانه ام کن||♫♬ بسـوزان ریشه رو از بیخ و بون؛ دیووانه اَم کن!!||♫♬ چو رودی بر روانَم شو ؛ روان اِی دولتِ شر||♫♬ بکن تن را زِ من؛ من را زِ جان ؛ جانــانه ام کن||♫♬

از آسمانم، ماتم ببارد.... هراس بی‌ تو ماندنم ادامه دارد نمی‌نویسم ترانه بی‌ تو ... چگونه پر کشد خیالِ واژه بی‌ تو؟ به لب رسیده جان ! کجایی ؟ کجایی ؟ که برده طاقتم جدایی باران تویی ! به خاکِ من بزن بازا ببین ! که بی‌ مه‌ِ تو من هوای پر زدن ندارم! باران تویی ! به خاکِ من بزن بازا ببین ! که در ر‌هِ تو من نفس بریده در گذارم! مگر ندانی ... چو از تو دورم بیراهه‌ای خموش و تار، بی‌ عبورم؟ نمی‌توانم ... دگر برویم که من اسیرِ این خزانِ تو به تویم به لب رسیده جان ! کجایی؟ کجایی ؟ رهی نمانده تا رهایی باران تویی ! به خاکِ من بزن بازا ببین ! که بی‌ مه‌ِ تو من هوای پر زدن ندارم! باران تویی ! به خاکِ من بزن بازا ببین ! که در ر‌هِ تو من نفس بریده در گذارم! باران تویی ! به خاکِ من بزن بازا ببین ! که بی‌ مه‌ِ تو من هوای پر زدن ندارم

متن آهنگ زن دیوونه چارتار با توئم! پنجره هان، رونق این خانه چه شد؟ آن زن دیوانه که رفت آن مردک دیوانه چه شد؟ از مرد شب آواره بگو بگو خورشید شبش کجاست؟ از تسبیح عاشقانه ها بگو دانه به دانه چه شد؟ آه خواب آلودگی بی تو در چشم عاشق نیاید تنها ماندم کسی جز تو شاید نه شاید که آید پيدا شو شعله كن جان پروانه را عمردیوانه دیری نپاید

متن آهنگ کلاغ چارتار پنهانی ست به شمع آغشته میماند خورشیدم فراز ِ تپه ای ماهی پیدا نیست صدایی از درون با من می گوید شروع ِ فصل ِ بیرحم ِ تنهایی ست پر میزند بر بامم سیاه ِ کلاغ و شب به ویرانه ها میماند خانه بی چراغ و تب میسوزدم میکوبد به در دست ِ سرد ِ باد جز رفتنت تصویری نمی آورم بیاد هوا آن سوی ِ چشمانم بارانیست سکوتم تحفه ی ِ رنجی پنهانی ست هوا را پنجه میسایم میبینی نفس اطراف ِ.دستانم پیدا نیست صدایی از درون با من می گوید شروع ِ فصل ِ بیرحم ِ تنهایی ست پر میزند بر بامم سیاه ِ کلاغ و شب به ویرانه ها میماند خانه بی چراغ و تب میسوزدم میکوبد به در دست ِ سرد ِ باد جز رفتنت تصویری نمی آورم بیاد

با تو رسیده ام به شبی ابدی آه تو کوچه کوچه مرا بلدی من به جز آبیِ نگاهت آسمانی نمی شناسم تا تو سرگرم روزگاری از نفس بی تو می هراسم رد شو از قاب لحظه هایم دیده شو عاشقانه تنهاست رهسپارم به سویت اما جاده لبریزِ سوز سرماست مرا باور کنی یا نه تویی پایانِ ویرانی چه غمگینانه آزادی از آن عهدی که می دانی با تو رسیده ام به شبی ابدی آه تو تار و پود مرا بلدی آه نمی رود زِ یادم تمام خاطراتی که عاشقانه سر شد

متن آهنگ حرفی بزن چارتار حرفی بزن تو ای درد آشنا حرفی بزن میشکنی چرا؟! قلب مرا منی که عمری پا به پای تو دمیده م آه منی که جز عشقت گلی دگر نچیده م آه ندارم بغضی از تقدیر از این دوران دورا دیر خدا میداند سپردم هرچه هست هستی به دستت ای می ِ مستی خدا میداند منی که عمری پا به پای تو دمیده م آه منی که جز عشقت گلی دگر نچیده م آه منی که جز عشقت گلی دگر نچیده م آه

خوشا به من که دست تو پرواز هدیه می کند خوشا به تو که عاشقت صد بارگریه می کند خوشا که قامتم رسد به میوه ی خیال تو رسیده ای نچینمت منم حریف کال تو می نوشم از چشمان تو جرعه به جرعه شعر نو حافظه ی دستان من پر شده از دامان تو

سر بذار روی شونه هام تا بگم آروم از غصه هام تا بگم چی اومد به سرم رفت چرا نازنین دلبرم عیش و شراب و مستی کار ما بود عشق و خدا و هستی یار ما بود اما شد رنگ زمستون نو بهار ما بزم مهر و جنون در دل به پا بود سینه لبریز از شور از وفا بود اما غم آمد به قلبم ای خدا چرا سوختم سوختم من از غم دل او پی یار دیگری بود که عمر رویای من به سر رسید باختم باختم من به او همه ی عمر دلدادگی را که غربت به خانه ام سرک کشید خستم از دست روزگار آسمون تو هم با من ببار چشم من مونده خیره به راه من شبم در حسرت ماه عیش و شراب و مستی کار ما بود عشق و خدا و هستی یار ما بود اما شد رنگ زمستون نو بهار ما بزم مهر و جنون در دل به پا بود سینه لبریز از شور از وفا بود اما غم آمد به قلبم ای خدا چرا سوختم سوختم من از غم دل او پی یار دیگری بود که عمر رویای من به سر رسید باختم باختم من به او همه ی عمر دلدادگی را که غربت به خانه ام سرک کشید

متن آهنگ قطار (چارتار) جاری شو سپردمت به جاده های رها/ به عمقِ باران به روح آینه ها/ ماییم و صراحتِ کهنه ی تازه شدن/ ببین به چشمت زوالِ خاطره را/ من و این بی زوالی به راهی بی نشانی/ فرضم کن ستاره ای بر بامِ ترانه گفتن/ فرضم کن جوانه ای بیزار از خزانِ خفتن/ جاری شو سپردمت به جاده های رها/ به عمقِ باران به روح آینه ها/ ماییم و صراحتِ کهنه ی تازه شدن/ ببین به چشمت زوالِ خاطره را/ کاش جا نماند از قطارش آرزویت/ ای کاش پا بگیرد راهِ رفتن رو به رویت/ من و این بی زوالی به راهی بی نشانی/ فرضم کن ستاره ای بر بامِ ترانه گفتن/ فرضم کن جوانه ای بیزار از خزانِ خفتن