هواى عاشقى

میاد بارون احساس . از ابر تیکه تیکه که سقف نازک دل . دوباره کرده چیکه چیکه چیکه آهای ای هم اتاقی . بیار شمع و چراغی که شاید روی عشقو ببینم اتفاقی ببین خورشید چشمام اسیر این چراغه تموم خواسته من . همین یک اتفاقه میاد بارون احساس . از ابر تیکه تیکه که سقف نازک دل . دوباره کرده چیکه چیکه چیکه به گل حاجت ندارم . گلو ننداز تو راهم که یک باغ گل ناز . شکفته تو نگاهم چشام تو چشمت انگار . گل نرگس تو آبه به این گلدون زیبا . بذار آفتاب بتابه میاد بارون احساس . از ابر تیکه تیکه که سقف نازک دل . دوباره کرده چیکه چیکه چیکه آهای تشنه . چقدر ابر دلم داره بهونت داره عشق میچکه از نفس خیسم رو گونت آهای تشنه . همه بارون احساسم از آنت عجب دریا دلی هستم تو شوق بیکرانت میاد بارون احساس . از ابر تیکه تیکه که سقف نازک دل . دوباره کرده چیکه چیکه چیکه آهای ای هم اتاقی . بیار شمع و چراغی که شاید روی عشقو ببینم اتفاقی ببین خورشید چشمام اسیر این چراغه تموم خواسته من . همین یک اتفاقه میاد بارون احساس . از ابر تیکه تیکه که سقف نازک دل . دوباره کرده چیکه چیکه چیکه آهای تشنه . چقدر ابر دلم داره بهونت داره عشق میچکه از نفس خیسم رو گونت آهای تشنه . همه بارون احساسم از آنت عجب دریا دلی هستم تو شوق بیکرانت میاد بارون احساس . از ابر تیکه تیکه که سقف نازک دل . دوباره کرده چیکه چیکه چیکه

خدایا تو دلم پر بونه ست نگاه کن بونه هاش دونه دونه ست خدایا تو دلم پر بونه ست نگاه کن بونه هاش دونه دونه ست خبر داد عاشق من که شده وارث مجنون برام رو میکنه گنجینه قلب پریشون هزار آینه میذاره به سر راه تماشا که شاید تو نگاهش بشینه گوشه چشما پس چرا باز تو دلم پر بونه ست؟ نگاه کن بونه هاش دونه دونه ست واسه م بندگی کرده پریزاده مهتاب همین عاشق ساده واسم میگذره از خواب تو بارون نگاهش بشینم یا نشینم؟ تمنا رو تو چشماش ببینم یا نبینم؟ خدایا تو دلم پر بونه ست نگاه کن بونه هاش دونه دونه ست واسه م بندگی کرده پریزاده مهتاب همین عاشق ساده واسم میگذره از خواب تو بارون نگاهش بشینم یا نشینم؟ تمنا رو تو چشماش ببینم یا نبینم؟ خدایا تو دلم پر بونه ست نگاه کن بونه هاش دونه دونه ست خدایا تو دلم پر بونه ست نگاه کن بونه هاش دونه دونه ست اگر عاشق من شعله بی صبر و قراره برای دل من قصه دلگرمی رو داره اگه هدیه عاشق یک گلوبند ستاره ست اگه این دم شیرینو تمایل به دوباره ست پس چرا باز تو دلم پر بونه ست؟ نگاه کن بونه هاش دونه دونه ست واسم بندگی کرده پریزاده مهتاب همین عاشق ساده واسم میگذره از خواب تو بارون نگاهش بشینم یا نشینم؟ تمنا رو تو چشماش ببینم یا نبینم؟ خدایا تو دلم پر بونه ست نگاه کن بونه هاش دونه دونه ست

شریک سقف من نیستی، بذار همسایه باشیم و فقط یک دونه دیوارو شریکم باش شریکم باش شریکم باش شریک عمر من نیستی، بیا هم لحظه باشیم و همین یک لحظه دیدارو شریکم باش شریکم باش شریکم باش فقط در هفته یک لبخند، لبت رو قسمت من کن اگه خورشید من نیستی، بیاو شمعو روشن کن تمنای شرابم نیست، یه جرعه آب شریکم باش کنار چشمه ی رویا، یه لحظه خواب شریکم باش شریک سقف من نیستی، بذار همسایه باشیم و فقط یک دونه دیوارو شریکم باش شریکم باش شریکم باش شریک زندگیم نیستی، شریک آرزویم باش اگه نیستی کنار من، بیاو روبه رویم باش سلامی کن گَهوگاهی، به نام آشنا بر من همین اندازه هم بسه، برای شور دل بستن غزل خونم نباش اما، به حرفی ساده شادم کن اگه دیدی منو بشناس، نمیگم اینکه یادم کن یه عشق نابه سامانو، چه سامانی ازین خوش تر شکایت نامه ی دل رو، چه پایانی ازین خوش تر شریک سقف من نیستی، بذار همسایه باشیم و فقط یک دونه دیوارو شریکم باش شریکم باش شریکم باش شریک زندگیم نیستی، شریک آرزویم باش اگه نیستی کنار من، بیاو روبه رویم باش سلامی کن گَهوگاهی، به نام آشنا بر من همین اندازه هم بسه، برای شور دل بستن شریک عمر من نیستی، بیا هم لحظه باشیم و همین یک لحظه دیدارو شریکم باش شریکم باش شریکم باش فقط در هفته یک لبخند، لبت رو قسمت من کن اگه خورشید من نیستی، بیاو شمعو روشن کن تمنای شرابم نیست، یه جرعه آب شریکم باش کنار چشمه ی رویا یه لحظه خواب شریکم باش شریک سقف من نیستی، بذار همسایه باشیمو فقط یک دونه دیوارو شریکم باش شریکم باش شریکم باش

دل عاشق اگه رنگه بهارو آبی میبینه شبای بی کسی هاشو شب مهتابی میبینه به لطف عاشقی حتی گلای زرد پاییزو به رنگ چشم پرخونش گل سرخ آبی میبینه همه زیبایی دنیارو از چشم تو میبینه همه گلهای عالم رو با دستای تو میچینه اگر عمری هدر کردم اگر پا در خطر کردم نگو که سادگی کردم هوای عاشقی کردم که من با عشق تو عاشق سلام بر زندگی کردم چه خوب کردم چه بد کردم خودم کردم هوای عاشقی کردم که من با عشق تو عاشق سلام بر زندگی کردم

میبخشمت دوباره، اما چه فایده داره بازم توی هوس باز، میمیری به یک اشاره میبخشمت دوباره، اما چه فایده داره بازم توی هوس باز، میمیری به یک اشاره با قلب عاشق من، نمیدونی چه کردی میری اما دوباره، نرفته برمیگردی با خود میگم رهاش کن، قلبم مگه میذاره؟ انگار که با تو زنده است، بی تو آروم نداره با خود میگم رهاش کن، قلبم مگه میذاره؟ انگار که با تو زنده است، بی تو آروم نداره میبخشمت دوباره، اما چه فایده داره بازم توی هوس باز، میمیری به یک اشاره آخه کی مثل من طاقت میاره؟ کی میبخشه تو رو بازم دوباره؟ آخه کی مثل من طاقت میاره؟ کی میبخشه تو رو بازم دوباره؟ تو رو با این هوس بازی کی میخواد؟ کی مثل من برات چشم انتظاره؟ دلی که عاشقه از خود نیازار منِ دیوونه رو عاشق نگه دار دلی که عاشقه از خود نیازار منِ دیوونه رو عاشق نگه دار تو رو میبخشم، اما نازنینم نکن کاری که باشه آخرین بار میبخشمت دوباره، اما چه فایده داره بازم توی هوس باز، میمیری به یک اشاره میبخشمت دوباره، اما چه فایده داره بازم توی هوس باز، میمیری به یک اشاره با قلب عاشق من، نمیدونی چه کردی میری اما دوباره، نرفته برمیگردی با خود میگم رهاش کن، قلبم مگه میذاره؟ انگار که با تو زنده است، بی تو آروم نداره با خود میگم رهاش کن، قلبم مگه میذاره؟ انگار که با تو زنده است، بی تو آروم نداره میبخشمت دوباره، اما چه فایده داره بازم توی هوس باز، میمیری به یک اشاره میبخشمت دوباره، اما چه فایده داره بازم توی هوس باز، میمیری به یک اشاره

هزار ساله که انگار صداتو نشنیدم هزار ساله که انگار تو رو هرگز ندیدم آخه هز سالی صد سال گذشته بی تو بر من نمیدونی چه تلخه کنار تو نبودن نمیدونم به دیدار امید تازه ای هست تو آن هستی که بودی . اگر روزی به هفته است هنوز عشق تو جاری است . به رگهای تن من تویی تنها بهونه برای بودن من از اون روز که تقدیر چه بیرحم منو از تو جدا کرد از اون روز که دست زمونه منو بی تو رها کرد نمیدونم به دیدار امید تازه ای هست تو آن هستی که بودی . اگر روزی به هفته است هنوز عشق تو جاری است . به رگهای تن من تویی تنها بهونه برای بودن من نبودی . ندیدی . چه ها بی تو کشیدم جه روزها . چه شبها . که دور از تو ندیدم چه ها بر من گذشته . خدا میدونه و بس نمیدونی که موندم چه تنها و چه بی کس منو با خود غریبه . به هر کس دل نبستم در این بهت تب آلو . شکستم و شکستم هزار ساله که انگار صداتو نشنیدم هزار ساله که انگار تو رو هرگز ندیدم آخه هز سالی صد سال گذشته بی تو بر من نمیدونی چه تلخه کنار تو نبودن از اون روز که تقدیر چه بیرحم منو از تو جدا کرد از اون روز که دست زمونه منو بی تو رها کرد نمیدونم به دیدار امید تازه ای هست تو آن هستی که بودی . اگر روزی به هفته است هنوز عشق تو جاری است . به رگهای تن من تویی تنها بهونه برای بودن من