گل ناز پرپر من

گل ناز پرپر من آخرین همسفر من جای لب های قشنگت مونده روی دفتر من ای که شعر تلخ اشکات قصه ی غربت من بود عینهو نفس کشیدن دیدنت عادت من بود گل ناز پرپرم ای هم درد به نبودنت باید عادت کرد گل ناز پرپرم ای هم درد به نبودنت باید عادت کرد تو یه حرف تازه بودی واسه من قصه ی دو نیمه و یکی شدن تو به عشق یه معنی تازه دادی تپش یه قلب و گرمای دو تن گل ناز پرپرم ای هم درد به نبودنت باید عادت کرد گل ناز پرپرم ای هم درد به نبودنت باید عادت کرد میون دفتر شعرام به تن سفید هر برگ با همون خط قشنگت تو نوشتی یا تو یا مرگ ای رفیق نیمه راهم می دونم که تو نمردی ولی وقتی رفتی انگار پیش چشمام جون سپردی گل ناز پرپرم ای هم درد به نبودنت باید عادت کرد گل ناز پرپرم ای هم درد به نبودنت باید عادت کرد گل ناز پرپرم ای هم درد به نبودنت باید عادت کرد گل ناز پرپرم ای هم درد به نبودنت باید عادت کرد

صدام کن ای شمال خوب و سرسبز صدام کن ای هوای پاک دریا صدام کن تا بیام پای پیاده با آفتاب قشنگ صبح فردا تو روزای خوب سال گذشته همه هستیمو پیشت جا گذاشتم چه بیهوده رو ماسه های نمناک حروف اسم اونو مینوشتم صدام کن صدام کن تا بشه زنده دوباره تموم خاطرات خوب پارسال صدام کن صدام کن تا در آغوشت بگیرم برات حرفای تازه دارم امسال صدام کن جنگل سرسبز و پر بار شما ای ماسه های داغ و تب دار تو ای دریای آب آبی شور تو ای موج بلند سخت و مغرور شمال از تو هزار خاطره دارم با تو زمستونم مثل بهارم تو قلبم میشکفه یه عشق تازه وقتی پامو تو خاک تو میذارم تو سرزمین خوب عاشقایی قشنگترین طبیعت خدایی واسه پاییز غمگینت میمیرم تو هر فصلی تو خوش ترین هوایی صدام کن صدام کن تا بشه زنده دوباره تموم خاطرات خوب پارسال صدام کن صدام کن تا در آغوشت بگیرم برات حرفای تازه دارم امسال

غنیمته غنیمته اونجوری که قدیم بودی یادم بیاد دلم میخواد دلم میخواد که گریه ماشین دودی یادم بیاد غنیمته غنیمته این که فقط بیشتر از این یادم بیاد حقیقته حقیقته دلم میخواد فقط همین یادم بیاد این که یه روز بد نبودم با شیطون هم قد نبودم این که یه روز با تو بودم دستی که پس زد نبودم غنیمته غنیمته این که فقط بوی قدیم یادم بیاد غنیمته غنیمته که خواب خونه گلیم یادم بیاد وقتی که ما بچه بودیم خوبی یه جور دیگه بود تو نی نی چشمای تو انگار یه نور دیگه بود سکه عیدی واسه من از تو عزیز تر که نبود هیشکی به جز ما شعر او خط به خط از بر که نبود بد نبودم بد نبودیم دروغ تو کار ما نبود دستای جوهریمونم قد حالا سیاه نبود کاشکی هنوز بچه بودیم عشق ما یک فرفره بود شهر فرنگ من و تو شیشه یک پنجره بود شهر ما دوست داشتنیه خاطره هاش موندنیه حیفه با هم خوب نباشیم خوبی فقط موندنیه

توی این غروب غربت قد دلتنگی ابرا واسه سرسبزی جنگل واسه اون دشتای زیبا واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه آسمون روشن شبای پر از ستاره واسه اون جایی که انگار همه روزاش بهاره واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه بوی نون تازه صدای هی هی چوپون صدای نسیم عاشق نفس صبح کروس خون واسه اونجا که محبت مثل یه نهر روونه عزیزم عزیزترینم همیشه ورد زبونه واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم پشت هر پنجره انگار جشن میلاد بهاره روزا از جنگل خورشید نور زندگی می باره کوچه باغای پر از گل خونه های گرم و روشن جایی که تموم نمیشه سفر قشنگ بودن واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم ترانه آهنگ ده از حسن شماعی زاده جایی که تموم نمیشه سفر قشنگ بودن واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم واسه ده تنگه دلم

چلچله برمیگرده خونه ش گرد یه راه دور رو شونه ش خستگی آب میشه تو چشماش میچکه روی خاک لونه ش اون دوست داره بمونه راهی نشه شبونه اون میمیره برای بوی خونه قصه هاش از من و تو بیشتر غمش غم هزار کبوتر با خبر از غریبه بودن تشنه دستای خودی تر اون دوست داره بمونه راهی نشه شبونه هی داد میده میمونم دوست دارم همخونه ببین چطور شعرمو، دیونه وار میخونم میخوام از غربت بگم، من طمعشو میدونم چلچله برمیگرده خونه ش گرد یه راه دور رو شونه ش خستگی آب میشه تو چشماش میچکه روی خاک لونه ش قصه هاش از من و تو بیشتر غمش غم هزار کبوتر با خبر از غریبه بودن تشنه یه دست خودی تر اون دوست داره بمونه راهی نشه شبونه هی داد میده میمونم دوست دارم همخونه چلچله سفره عشقشو روی دستای برگ میچینه صد دفعه عاشقونه میگه این زمستون آخرینه چلچله برمیگرده خونه ش گرد یه راه دور رو شونه ش خستگی آب میشه تو چشماش میچکه روی خاک لونه ش چلچله برمیگرده خونه ش چلچله برمیگرده خونه ش چلچله برمیگرده خونه ش گرد یه راه دور رو شونه ش چلچله برمیگرده خونه ش

به من تکیه کن تکیه کن تکیه کن که خاصیت عشق را میشناسم به من تکیه کن مثل شبنم به برگ تو را بهتر از برگها میشناسم به من شک نکن شک نکن شک نکن که من صحت اعتماد توام لطیفی تو تکرار ابریشمی به من شک نکن شک نکن شک نکن تو از اوج فواره ها آمدی تو با یک قبیله صدا آمدی تو از عطر نارنج زاران خورشید تو از قله ها از هوا آمدی تو را روی گلبرگ ها مینویسم در آغاز در انتها مینویسم در آغاز دفترچه مشق هایم تو را گرچه من بود ما مینویسم

بیا تا گل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد من و ساقی به هم سازیم و بنیادش بر اندازیم شراب ارغوانی را گلاب اندر قدح ریزیم نسیم عطر گردان را شکر در مجمر اندازیم چو در دست است و رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش که دست افشان غزل خوانیم و پای کوبان سر اندازیم صبا خاک وجود ما بدان عالیجناب انداز بود کان شاه خوبان را نظر بر منظر اندازیم یکی از عقل می لافد یکی تا مات میبافد بیا کین داوریها را به پیش داور اندازیم بیا تا گل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم اگر غم لشکر انگیزد که خون عاشقان ریزد من و ساقی به هم سازیم و بنیادش بر اندازیم بهشت عدل اگر خواهی بیا با ما به می خانه که از پای خم افروزی به حوض کوثر اندازیم بیا تا گل بر افشانیم و می در ساغر اندازیم فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم

بمون بیگانه ای تازه رسیده تو که اسم منو از من گرفتی بجز رفتن کلامی هم نگفتی تو فصل بودن و آسودن من تنم قربونی تیر نگات شد تموم هستی و جونم فدات شد هوای دره ها بود صدای بره ها بود توی خواب خوش من چرا بر هم زدی آرامش من چرا بر هم زدی آرامش من شفابخش من این زندگی رو ببخشا بر من همینه از تو تنها خواهش من همینه از تو تنها خواهش من ای فاتح ای مغرور ای پیک شهر نور تو که وابسته و آزاده اون آسمونی می دونم که نمی تونی نمی تونی بمونی من اینجا می مونم با گلها می خونم که من هم بومی و هم لهجه این آب و خاکم اگه آلوده عشقم ولی معصوم و پاکم هوای دره ها بود صدای بره ها بود توی خواب خوش من چرا بر هم زدی آرامش من چرا بر هم زدی آرامش من اگه آلوده عشقم ولی معصوم و پاکم هوای دره ها بود صدای بره ها بود توی خواب خوش من چرا بر هم زدی آرامش من چرا بر هم زدی آرامش من

مرغ فارغ از تجمل واسه ی نفس کشیدن دنبال هوا میگرده آدم این مخلوق غافل واسه ی نفس کشیدن دنبال طلا میگرده دنبال طلا میگرده دنیای عاشقانه جلوه های عارفانه با طلا سازش نداره غرق در منال دنیا گفته های صوفیانه با طلا سازش نداره با طلا سازش نداره من و تو و این و اون منزل آخری مون توی خاک توی خاک این و میگم این و میگم واسه اون که برای طلا هلاک واسه ی طلا هلاک زندگی جاودان را چرا باور میکنی چرا باور میکنی گل لحظه های عمر رو چرا پرپر میکنی چرا پرپر میکنی مرغ فارغ از تجمل واسه ی نفس کشیدن دنبال هوا میگرده آدم این مخلوق غافل واسه ی نفس کشیدن دنبال طلا میگرده دنبال طلا میگرده دنیای عاشقانه جلوه های عارفانه با طلا سازش نداره غرق در منال دنیا گفته های صوفیانه با طلا سازش نداره با طلا سازش نداره بذار وقتی به یه گل برمیخوریم گل برات خوب و تماشایی باشه بذار تا صدای بارون بهار توی گوش ات مثل لالایی باشه من و تو و این و اون منزل آخری مون توی خاک توی خاک اینو میگم اینو میگم واسه اون که برای طلا هلاک برای طلا هلاک زندگی جاودان را چرا باور میکنی چرا باور میکنی گل لحظه های عمر رو چرا پرپر میکنی چرا پرپر میکنی مرغ فارغ از تجمل واسه ی نفس کشیدن دنبال هوا میگرده آدم این مخلوق غافل برای نفس کشیدن دنبال طلا میگرده دنبال طلا میگرده مرغ فارغ از تجمل واسه ی نفس کشیدن دنبال هوا میگرده آدم این مخلوق غافل واسه ی نفس کشیدن دنبال طلا میگرده