رقیب سروناز

(تو دخترى، فتنه كرى، بر همه دخترا سّرى)
همه گفتند و گویندم چە نازی
مليحى، خندهروبى، دلنوازى
ز جشمان تو ريزد يك جهان ناز
حذر باشد رقيب سرو شيراز

من كجا و اين همه لطف و زيبايى كجا!؟
من كجا واين همه حُسن ورعنايى كجا!؟

كويد آن تازه جوان كه ببيند سترم
در لطافت چو گلم، جلوهگر چون قمرم
در بیان غم دل، چوں نی نفمهگرم
خوش بُود آمدنم، مرغك خوش خبرم

بكو به آن اهل دلى كه رَشک كُل خوانده مرا
من كجا واين سخنها!؟
من كجا واين همه لطف وزيبايى كجا!؟
من كجا واين همه حُسن ورعنايى كجا!؟