صدای گریه میاد

خم میشن شونه های غمگین کاج زیر بار برف های سنگین و سرد
گم میشن میون پرده های مه شاخه های روشن و سبز درخت
دل من مرده و افسوس که کسی مرگ خوشبختی رو باور نداره
آره مرده است به خدا هر کسی سایه ای بر سر نداره
کرم شب تاب دیگه رونق نداره وقتی که خورشید و انکار میکنی
تاریکی خونه ات خراب خونه ات خراب که میای آفتاب رو آزار میکنی