خوشه سرخ ارغوان

خوشه سرخ ارغوان
شعر: معينى كرمانشاهى
آهنك: حبيب الله بديعى
خواننده: رويا
ترانه فيلم: ببر مازندران

خوشوى سرخ ارغوان، كوشوى سبز سايبان
لرزش نرم شاخهها، كل وسبزه وصبا
دارد انتظار ما را
اى كه ز من كسستهاى، با دكران نشستهاى
بى تو كجا روم؟ كجا؟
به كنار من بيا، آتشم مزن خدا را
به خدا، به خدا عشق تورا به دل نهان دارم
تو كه از دل من بى خبرى بيا به ديدارم
درون آتشم تنها، ببين چه مى كشم تنها
در چشم سياهم، به فرياد نكاهم
تمناى نهان بود نمايان
بروردهى عشقم، بكو با توچه كردم
كه نامم نبرى چو بىوفايات
اى دنياى من، هستى من
عشق من، مستى من بكو كجايى؟
مستم، مستِ چشم سيهت
جان فداى نكهت، بكو كجايى؟
همه شب، فغان دل شكستهام در كلو
همه شب به باى خُم نشستهام چون سبو
تو بيا تا به تو بكويم كلهها مو به مو
چه كوته اى بىوفا به تو دست آرزو
دل بیقرار من چه گند؟ بگوا بگو!