سایه گریزان

ديدم به رويا او را فريبا
چون رخ مه روشنكر دنيا
وآن دو چشمش بُوّد كويا
گوید با دل سخنها
سرايا افسون، لبانش ميكون
نگاهش جادو، آه از او

اما دريغا آن نقش رويا
از نظرم چون سايه نهان شد
از بر من كريزان شد
تاريك از غم جهان شد
سرايا افسون، لبانش ميكون
نگاهش جادو، آه از او