غنچه نشکفته

غنچه نشکفته شب به چمن خفته
به امید لبخند سحر که گشاید زان خنده مگر
دل تنگ بیمارش را
بگشاید فرخنده لبش بفزاید در جان طربش
بفروزد گفتارش را(؟)
بلور(؟) سحری همچون غنچه منم
تا بر من ندمی لبخندی نزنم
ای خورشید جهان امشب سر نزنی
بر هم (؟) تا دیگر نزنی
از جور تو دل به مرادش نرسد
داد از دل تو که به دادش نرسد
گر زد(؟) مرغ چمن گوید نغمه‌زنان فسانه‌ها در گوشم
من ای صبح طرب(؟) دلتنگم همه شب برفته از سر هوشم