پرستو جان

يرستو جان! كجا رفتى؟ بهاره
درخت یاس گل کرده دوباره
نمىآیى، نمى دونى كە بىتو
بە چشمم زندگى رنگى ندارە
پرستو جان! كجا كاشانه كردى
بناى عشق را ويرانه كردى
پرستو جان! پړ پروار تو کو
نوای گرم و افسونسار تو كو
تنت سرد ولبت خاموشه امشب
پرستو گرمی آوار تو کو
نمى دونى شب هجران درازه
در ميخانه ى اندوه بازه
نمیگویى كه بعد از رفتن تو
دل دیوانه ام با غم چە ساره؟