عروس بندر

دریا اینجا دیگر نمی‌مانم
دیگر در این بندر نمی‌مانم
آخر عروس این بندر بی برو
برده با خود تکفانوس قلبم را
کلیه سرم روزی جای او بود
بر لب من عطر لبهای او بود
روز دگر روی ماسه ساحل
یک دو نشان از جای پای او بود
گرچه مرا چون موج، از خود رانده
خاطره‌اش در یادم به جا مانده