مرد زیر باران

مرد زیر باران
شعر: اردلان سرفراز
آهنگ: هاملت میناسیان
خواننده: عارف
ترانه فیلم: شهر آفتاب | ۱۳۵۱
کاشکی تا وقت رفتن آدم خواب بمونه
چشمماش هیچی نبینه، هرگز هیچ ندونه
وقتی که آدم بیدار میشه
از هرچی که هست بیزار میشه
هرچی که می‌بینه مثل خواب می‌مونه
عمر خواب کوتاهه، بیداری گرونه
آه، آه، دنیا سرده!
آه، آه، موندن درده!
رنگ غربت می‌شینه پشت پنجره‌ها
وقتی چشما می‌بینه مرگ خاطره‌ها
وقتی که آدم بیدار میشه
از هرچی که هست بیزار میشه