در آرزوی صلح

در أرزوى صلح (نفمه صلح)
شعر: كريم فكور
اهنك: انوشيروان روحانى
خواننده: بوران

خدايا! خدايا! بيفكن نورى به دلها
خدايا جهان را رها گُن از جنك وغوغا
چه مىشد اگر در نهاد بشر
نبود اثر از خشم وكينه وشر
جه مى شد اكر در زمانه نبود
نشانى از بدسرشت وحسود
جه مى شد اين دنيا اكر بر كام ما بود
به جاى اين جنك وجدل صلح و صفا بود
بُود همهجا دود وآتش وخون
فتاده جهان در طريق جنون
ز سوز دلم نامه سوزد اكر
كُنم كلهها از فريب وفسون
جه خوش بُود آندم كه خلق جهان
رها شود از جنك ومحنت آن
به شیوەی این سرزمين كُهن
بُوّد همه جا صلح وامن وامان