هفت هشت تا

هفت هشت تا
شعر: برويز وكيلى
أهنك: عطا الله خرم
خوانندكان: ويكن و بوران

بوران:
دلم مى خواست
شب عروسى موت، شب روبوسى مون
روز باتختى مون، روز خوشبختى مون
هر ساعت، يك ماه مىشد
هر ماهى، يك سال مى شد
نه یګ، نه دو، نه سه، نه چهار
بلكه هفت، هشت سال!

ويگن:
دلم مى خواست
بچەھاى تېلى، لُبهاشون برگ گُلی
لُب هاشون برك كُلى، با موهاى سُنبلى
خاک باشون توتيا، قَد و نيمقَد، تابه تا
نه يكو نه دور نه سه، نه چهار
بلكه هفت، هشت تا!

همخوان:
دلم مى خواست
بولامون مثال ريگ مى رفت از بارو بالا
جینگ و جینگ و جینگ مىكرد
زير باهامون طلا
نه یګه نه دو، نه سه، نه چهار
بلكه هفت، هشت بار!